Er verandert in 2012 veel in de zorg. Maar wat en waarom…?

Informatiebijeenkomsten van Menzis, een waardevol initiatief

Zoals iedereen inmiddels weet verandert er in 2012 nog al wat in de zorg. Beperking van de basisverzekering, overheveling naar de aanvullende verzekeringen, contracten met zorgverleners of juist geen contracten, niet alle behandelingen meer in alle ziekenhuizen, en ga zo maar door.

Menzis heeft gemeend voor haar verzekerden informatiebijeenkomsten te gaan houden, zodat zij die dat wensen op deze bijeenkomsten uitvoerig geïnformeerd en bijgepraat kunnen worden. Dit is voor zover ik weet voor het eerst dat een zorgverzekeraar met een dergelijk initiatief komt.

De bijeenkomsten werden gehouden in regio’s waar relatief veel Menzis-verzekerden wonen: Delfzijl, Groningen, Enschede en Arnhem. Ook wij hebben ons aangemeld, belangstellend en benieuwd wat er verteld zou worden. 

Vanmiddag was voor ons de bijeenkomst in Arnhem, van 16:30 uur tot ca. 19:30 uur. Formeel was gepland twee uren. Er was een presentatie middels sheets van de wijzigingen in 2012 en hoe Menzis denkt ook in 2012 goede zorg te kunnen blijven bieden. Zorgbelang Gelderland verzorgde daarna een presentatie over wat haar taak en mogelijkheid waren. Voor ons was deze instelling niet bekend, dat zal aan ons liggen. Ik ga dat verder uitzoeken, het leek me een instelling die heel wat toegevoegde waarde voor met name de consument kan hebben.  Na de presentatie bestond onder het genot van een hapje en drankje de mogelijkheid om persoonlijk met deskundige  medewerk(st)ers van Menzis over de wijzigingen te spreken. Er werd goed gebruik van gemaakt, soms was er even een wachttijd…

Er was in mijn ogen feitelijk maar één opvallend iets: het aantal bezoekers was beduidend lager dan ik had verwacht. Dat kan een aantal oorzaken hebben: 1) de informatie van Menzis is tot dusver voldoende geweest, 2) ‘men’ heeft al voldoende informatie op andere wijze ingewonnen, 3) ‘onbekend maakt onbemind’ of ‘men ziet het te zijner tijd wel’. Ik denk dat het 3e punt wel eens de belangrijkste reden voor het geringe bezoekersaantal kan zijn geweest.

Hoe het ook zij: ik ben zelf ruim 30 jaren in het zorgverzekeringsvak werkzaam geweest en ik heb mijn kennis over de zorg en wat daarmee samenhangt redelijk goed op peil weten te houden. Toch heb ik baat gehad bij de informatie tijdens en na de presentatie. 

De bijeenkomsten vind ik een waardevol initiatief: het zal me niet verbazen als de concurrentie / collega zorgverzekeraars dit voorbeeld zullen volgen.  Menzis bedankt!

Activisten uit milieubeweging... stedelingen?

Een opmerkelijke uitspraak, dat wel.

In een artikel over staatssecretaris Atsma in het blad voor CDA-leden (december 2011) voor wordt hem de vraag gesteld wat hij vindt van de discussie in het CDA over het 'rentmeesterschap' dat wellicht wordt aangepast in 'zorg voor de aarde'. In zijn antwoord komt naar mijn mening duidelijk naar voren dat hij, zoon uit een boerenfamilie die meer dan tien generaties dezelfde grond geërfd en bewerkt heeft, echt oog heeft voor duurzaamheid die in 'zorg voor de aarde' nodig is. Hij weet waar hij over spreekt! Er volgt dan een opmerking die mij aanspreekt:  Veel activisten uit de milieubeweging van vandaag wonen en werken hun hele leven in de binnensteden. Zij vergeten wel eens dat juist op het platteland de zorg om de aarde gelijk staat aan de zorg om het dagelijkse brood.

Wat mij betreft: wie de schoen past trekke hem aan!

   

Even wat rustig aan gedaan…

Dat betreft alleen het ‘werken’ aan dit webblog

Door allerlei omstandigheden heb ik de laatste weken bewust minder tijd aan dit webblog besteed. Dat is, weet ik, voor een blogger een zware ‘zonde’. Immers, “continuïteit zorgt er voor dat de leeswaarde van een webblog aanwezig en behouden blijft… Dat moet een van de belangrijkste argumenten voor een webbloger zijn”. Dit is een opmerking die ik ergens in een handleiding voor bloggers las en die me is bijgebleven. Dat die handleiding al uit 2005 stamt doe niet terzake denk ik.

Ik heb me de laatste tijden met allerlei zaken bezig gehouden, zaken die tijd hebben gekost. Ik noem hier het me verdiepen in wat het internet zoal aan mogelijkheden biedt, het leren en toepassen van de basisbeginselen van de sociale media (of zoals en kleindochter het opmerkte ‘nou, nou, opa is op Facebook en twittert!’). Dat zijn activiteiten die veel energie en tijd vergen, echter ook veel plezier geven. Soms ook is het prachtig om gevraagd of ongevraagd commentaar te geven, hier en daar speldeprikken uit te delen maar ook zelf te krijgen.

Dat mijn webblog wordt gelezen heb ik gemerkt: ik ontving adviezen om b.v. over een bepaald onderwerp iets te schrijven (dat is denk ik moeilijk, het is dan niet spontaan meer), kortere reacties te geven (ik weet dat sommige stukjes lang zijn), leuke websites en of blogs die ik bezocht te noemen, en zo kwamen er meer. Tot slot kreeg ik het advies om mijn Twitter-adres en mijn Facebook-adres op het webblog te vermelden.

Aan dit laatste is eenvoudig te voldoen, n.l. 1) www.twitter.com/jaaplaning  en 2) www.facebook.com (je moet wel een account hebben…); mijn Facebook-naam is Jaap Laning, er kunnen nog wel wat vrienden bij… 

Voor het overige probeer ik weer wat regelmatiger te gaan schrijven. 

Goede Doelen en de hoeveelheid papier...

De hoeveelheid 'bedel'-brieven begint te irriteren.

In de loop van het jaar ontvangen we van vele meer of minder liefdadige instellingen met grote regelmaat brieven: het behelst bijna steeds een verzoek om een donatie. Vaak is een acceptgiro, al dan niet ingevuld met een bedrag van bv. € 20 of hoger..., bijgevoegd. De werkwijze van deze instellingen kunnen we ons wel enigszins voorstellen, het gaat om het binnenhalen van gelden. Een legitiem doel. Echter het aantal brieven/verzoeken begint steeds meer te worden... Voor ons de reden om ook eens verder te kijken.

Om de brieven te drukken wordt papier gebruikt, dat papier komt er (mede) door bomen te kappen. Het is dus verre van mileu-bewust om (zoveel) brieven te zenden.  Het vorige jaar zijn wij daarom begonnen om aan alle instellingen die ons periodiek een verzoek om een donatie zonden, een email-bericht te zenden. In dat email-bericht adviseerden we ze ons van de mailinglist te schrappen en het geld dat ze daarmee aan papier, porto en andere indirecte werkzaamheden bespaarden aan hun doel ten goede te laten komen.  Sommige instellingen hebben daarop positief gereageerd, anderen zijn klakkeloos door gegaan ons te benaderen. We hebben besloten deze instellingen nog eenmaal een email te zenden; wat er daarna nog door ons aan brieven wordt ontvangen wordt ongefrankeerd geretourneerd.

In principe gaan wij ieder jaar in de maand november bekijken welke giften/donaties wij kunnen en willen doen. De betreffende instellingen ontvangen een bankoverschrijving met de melding "Gift voor het jaar .....".  Op deze wijze houden we zelf de regie en dat bevalt ons al vele jaren erg goed.

Overigens: op de website van een 'goed doel' las ik een tijd geleden de opmerking dat men blij is met elke gift. Echter: 1 gift van € 50 bespaart voor de ontvanger ten opzichte van 10 giften van € 5 een onevenredige hoeveelheid tijd en inspanning voor de verwerking. Voor ons is dat al jaren lang mede de reden om geen grote aantallen giften van € 5 te geven, het bespaart de ontvangende instellingen tijd enz. en ook ons bespaart het de tijd om de bankoverschrijvingen te realiseren... 

Egypte… Moslims… Kopten.. en de NOS… (vervolg)

Onjuiste dan wel onvolledige verslaggeving en het gevolg er van.

Schreef ik gisteren over dit onderwerp en gaf ik mijn mening, ik vergat er bij te vermelden dat de betreffende reportage ook gevolgen heeft gehad. In Egypte is de uitzending, zo las ik op internet op een aantal plaatsen, ook uitgezonden. Meteen daarna braken er weer rellen uit: een grote groep moslims ging de Kopten te lijf.

Onvolledige informatie kan zo blijkt dus, verstrekkende gevolgen hebben. Ik heb e.e.a. niet verder gecontroleerd, als een krant als het Reformatorisch Dagblad zoiets vermeld is dat voor mij geloofwaardig genoeg. Ik heb begrepen dat er wellicht in de Tweede Kamer ook vragen over deze NOS-uitzending worden gesteld... Ik ben benieuwd hoe de NOS nu en in de toekomst zal reageren.

Inmiddels denk ik dat Joris Luyendijk (in zijn boek: 'Het zijn net mensen', beelden uit Midden-Oosten) wel eens gelijk kon hebben toen hij schreef dat veel filmopnamen/filmreportages vooraf geënsceneerd zijn. En ook dat er een kloof gaapt tussen wat hij als correspondent ter plekke waarnam en wat hij daarvan terugzag in de media...

Egypte… Moslims… Kopten.. en de NOS…

Is de NOS c.q. zijn de NOS-journalisten zorgvuldig of onzorgvuldig?

Vandaag lees ik via Twitter en op de websites van o.a. dagbladen opmerkingen over de reportage die Lex Runderkamp (NOS) onlangs maakte over de brand in een Koptenkerk in Egypte. De betreffende uitzending heb ik op televisie gezien. Het viel mij toen op dat Runderkamp, die ik als verslaggever waardeer, dingen vertelde en beelden liet zien die me enigszins bevreemden. Ik had n.l. andere geluiden en andere beelden op o.a. CNN gezien en op internet ook andere beelden/filmpjes gezien.

In feite maakte ik me er toen niet zo druk om… zij het dat ik het vreselijk vind dat mensen met elkaar vechten, elkaar naar het leven staan, ja elkaar het leven zelfs ontnemen en dat soms ook nog op grond van godsdienstige overwegingen… Onbegrijpelijk!

Ook onbegrijpelijk is het dat nu blijkt dat Lex Runderkamp niet over juiste gegevens beschikte toen hij de reportage maakte hoewel hem die wel zijn aangeboden. Hij vond dat niet nodig. Zelfs een deel van de reportage zou vòòr de opnamen al kant en klaar zijn geweest (ra ra, hoe kan zoiets, het zou niet ontkend zijn door de NOS). Lees ik de commentaren en reacties in een aantal dagbladen én op Twitter en op nieuwssites op het internet dan is het laatste woord over de ‘onpartijdigheid’ en de ‘onzorgvuldigheid nog niet gezegd of geschreven. Of alles wat er gezegd of gesuggereerd wordt waar is kan ik niet beoordelen. Ik heb wat reacties gelezen, over het algemeen zijn die niet altijd objectief. Het Reformatorisch Dagblad heeft evenals Trouw een andere kijk op deze zaak dan b.v. het Parool of de Volkskrant. Op zich is dat niet erg, dat weet je van tevoren. Echter, van een zogenaamde neutrale instelling als de NOS mag je m.i. grote zorgvuldigheid en grote onpartijdigheid verwachten. Dat die er niet is geweest bij de reportage van Lex Runderkamp begint bij mij steeds duidelijker naar voren te komen.

Ik ben niet in staat om een juist oordeel te geven, dat moeten anderen, deskundiger dan ik maar doen.

Blijft bij mij als een vast gegeven overeind dat journalistiek en journalisten niet rechts en niet links behoren te zijn; echter het zijn mensen zoals ik, dus links én rechts als het zo uitkomt...! Het verschil tussen hen en mij: ik geef het toe, zij in de regel nooit!

Goede Doelen en walvisjacht…?

Het zal toch niet waar zijn?

Volgens een bericht op de NOS-website vanmorgen heeft de Japanse regering miljoenen uit het fonds voor slachtoffers van de tsunami gebruikt om de walvisjacht te stimuleren. Een flink aantal milieu-organisaties hebben een brief aan de premier geschreven en geeist dat de 22 miljoen die nu wordt gestoken in de walvisvloot besteed wordt aan andere projecten om het rampgebied er weer boven ter helpen. De Japanse regering kiest voor investeringen in de vissersdorpen omdat die zwaar getroffen zouden zijn door de tsunami.

De walvisvloot wordt met behulp van het tsunamigeld extra beveiligd en bewapend , zodat de vloot de strijd (beter) aan kan met de milieuactivisten op zee. Op de televisie zien we regelmatig hoe de strijd tussen de activisten en de walvisvaarders is... 

Als je dit zo leest dan vraag je je af of dit wel de bedoeling is van het schenken van giften voor een goed doel. Ieder moet dat voor zich uitmaken.

Ik geef liever voor een doel waarvan ik (nagenoeg zeker) weet dat het daar ook voor wordt bestemd. Ik zal nog kritischer worden bij geven voor goede doelen…

(bron: http://nos.nl/artikel/319972-hulpgeld-tsunami-naar-walvisjacht.html )