Volgens Wikipedia is een KLOKKENLUIDER de man die het luiden van de (kerk)klokken bedient. Vroeger gebeurde dat door aan het klokkentouw te trekken… (….) Het luiden van de klokken was vroeger een belangrijke taak omdat klokken het enige middel voor massacommunicatie waren. Niet alleen werden de kerkelijke diensten tijdig door gewijde klokken aangekondigd, het luiden van de stadsklokken kon het sluiten van stadspoorten aankondigen, oproepen tot raadsvergaderingen, maar ook waarschuwen voor zaken als onheil en brand. Raadsbesluiten en gerechtelijke uitspraken werden genoteerd in het luidboek van de ‘banklok’ en waren pas rechtsgeldig als zij overluid waren door deze klok. Het nieuws galmde dus over de streek. Vandaar de uitdrukking iets "aan de grote klok hangen".
Ook tegenwoordig heb je nog (of weer of nog steeds) klokkenluiders: veelal stellen zij al dan niet vermeende misstanden aan de kaak. Bij het beoordelen van wat naar voren wordt gebracht past een zekere voorzichtigheid: het komt voor dat de klokkenluider zijn/haar mening brengt als de enige waarheid, zonder rekening te houden met zienswijzen en/of opvattingen van anderen. Dat kan gevaarlijk zijn! Daarnaast kan een klokkenluider soms ook als een roepende in de woestijn worden beschouwd.
Persoonlijk hecht ik, mede op grond van mijn professie in het verleden en mijn interesse in het heden veel waarde aan hetgeen de arts Van der Linde uit Capelle aan den IJssel onder de aandacht heeft gebracht. Even via Google zoeken en je begrijpt denk ik wat ik bedoel.
Mijn aandacht werd gisteren getrokken door een mededeling in Hartflitsen nr. 18 van Hartpatienten Nederland. Ik vind het zo belangrijk dat ik het integraal overneem. Daarbij vermeld ik uitdrukkelijk dat het copyright van het artikel berust bij voornoemde vereniging; u kunt het zelf ook lezen op www.hartgenoten.nl en/of www.hartpatienten.nl.
Dan nu het betreffende artikel:
Klokkenluider Van der Linde trekt niet langer aan de bel
Hoogleraren moeten weer onafhankelijk worden en niet langer aan de leiband van de farmaceutische industrie en andere bedrijven lopen.Ook moet de overheid meer tegenspel bieden tegen de farmaceutische industrie en regels maken om de invloed van deze industrie in te dammen.
Dat is in een notendop de missie die huisarts Hans van der Linde uit Capelle aan den IJssel de afgelopen jaren uitgevoerd heeft. Inderdaad, heeft, want Van der Linde heeft vorige week laten weten dat hij keuzes moet maken. "De afgelopen jaren vormden mijn signalementen voor mij persoonlijk een zware werkbelasting", schrijft Van der Linde. "Het verwerken en verifiëren van alle informatie die van alle kanten toestroomde, maakten dat ik aan weinig anders toekwam. Als 67-jarige, nog praktiserende, huisarts wil ik nu keuzes maken in mijn leven op een moment dat het doel van mijn signalementen naar mijn oordeel is bereikt: een bewustwording dat tegenspel en regelgeving is geboden en dat hoogleraren weer onafhankelijk moeten worden".
En dus zal Van der Linde zich beperken tot het slechts af en toe schrijven van een artikel, zoals op 29 april nog voor NRC. "Waarom vergoeden we die dure nepmedicijnen toch", kopt zijn opinieverhaal. Daarin stelt hij dat zelfs verdund water over de toonbank gaat voor de prijs van kaviaar. Van der Linde vindt dat er een halt moet worden toegeroepen aan het verstrekken op kosten van de gemeenschap van onwerkbare medicijnen.
In 2002 begon de huisarts met het mailen aan een groot adressenbestand van honderden signalementen over de allesoverheersende invloed van de farmaceutische industrie op de geneesmiddelenmarkt. Zijn doel was de Nederlandse samenleving duidelijk te maken welke desastreuze gevolgen die invloed heeft gehad en nog steeds heeft. "Vervalsing van onderzoeksresultaten, misleiding van artsen, het ziekpraten van mensen, het voorschrijven van geneesmiddelen die geen eerste keus zijn, niet veilig en/of niet effectief zijn en een enorme onnodige kostenverhoging van de gezondheidszorg genereren", schrijft Van der Linde in zijn afscheidsmail. "Als gevolg van intensieve marketing slikten miljoenen mensen geneesmiddelen nog voor dat was onderzocht of die geneesmiddelen op termijn effectief en veilig waren. Een groot aantal van die middelen moesten vervolgens van de markt gehaald worden nadat ze duizenden slachtoffers hadden gemaakt. Het antidiabeticum Avandia was daarvan een recent voorbeeld, edoch l’histoire se repète: op dit moment wordt met veel marketinggeweld de GLP-1-therapie voor diabetes geïntroduceerd. Wederom zonder voldoende fase-4-onderzoek, zodat zowel effectiviteit als veiligheid op lange termijn net als bij Avandia volkomen onbekend zijn".
Van der Linde kreeg bij zijn missie steun van enkele vooraanstaande Nederlanders. Hij werkte daarbij samen met onder meer met mensen als Luc Bonneux, epidemioloog, Joop Bouma, onderzoekjournalist van dagblad Trouw, Dick Bijl, hoofredacteur Geneesmiddelenbulletin, Ruud Coolen van Brakel, directeur Instituut voor Verantwoord Medicijngebruik, Trudy Dehue, hoogleraar Rijksuniversiteit Groningen, Huub Schellekens, hoogleraar farmaceutische biotechnologie te Utrecht, en Ivan Wolffers, hoogleraar aan de VU.
In 2002 kon slechts heel voorzichtig kritiek worden uitgeoefend op de farmaceutische industrie. "Een echte pionier als Ivan Wolffers, die zijn tijd ver vooruit was met zijn kritiek, kreeg het zwaar te verduren. Natuurlijk van de zijde van Nefarma, maar evenzeer van de medische beroepsgroep. Hij heeft blijk gegeven van grote dapperheid. De afgelopen 9 jaar is geleidelijk het inzicht doorgebroken welk een slechte rol de farmaceutische industrie heeft gespeeld en nog steeds speelt. De overheid, universiteiten, medische beroepsorganisaties, Inspectie voor de Gezondheidszorg, Zorgverzekeraars, Raad voor de Volksgezondheid, Gezondheidsraad, Geneesmiddelenbulletin, medische bladen en vele anderen hebben de laatste jaren toenemend de invloed van de farmaceutische industrie gehekeld in rapporten en artikelen . Het stokje lijkt mij daarmee ruimschoots overgegeven. De farmaceutische bedrijfstak heeft inmiddels volgens een - door hen zelf uitgevoerd - imago-onderzoek terecht een immens, slechte reputatie gekregen", besluit Van der Linde.
Voorzitter Jan van Overveld van onze stichting Hartpatiënten Nederland bedankte Van der Linde van harte voor diens inzet de afgelopen jaren. "Jouw bijdragen heb ik altijd bijzonder gewaardeerd en waren voor Hartpatiënten Nederland zeer waardevol", schreef Van Overveld in een reactie. "We hebben er veel aan gehad en ontzettend veel hartpatiënten zijn je daar dan ook ontzettend dankbaar voor".
"In mijn bijna 25 jarige ervaring als voorzitter van de grootste hartpatiënten belangenorganisatie in Nederland heb ik een bijna aangeboren alertheid ontwikkeld ten aanzien van de farmaceutische industrie. Dat heb ik mede te danken aan de transparantie en vasthoudendheid van mensen zoals jij. Daardoor kunnen wij in onze rol als de bekende luis blijven volharden. Ik zal jouw bijdragen dan ook zeer missen maar heb er alle vertrouwen in dat ik, indien nodig, altijd een beroep op jouw deskundige en vooral onafhankelijke mening mag doen. Want onafhankelijk, objectief en transparant staan, zoals je weet, ook bij ons hoog in het vaandel".
(Bron: Hartflits 18, uitgave van de Nederlandse Hartpatientenvereniging.)
(NB: eerder gepubliceerd op 05.05.2011)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten