Volgens Wikipedia is een KLOKKENLUIDER de man die het luiden van de (kerk)klokken bedient. Vroeger gebeurde dat door aan het klokkentouw te trekken… (….) Het luiden van de klokken was vroeger een belangrijke taak omdat klokken het enige middel voor massacommunicatie waren. Niet alleen werden de kerkelijke diensten tijdig door gewijde klokken aangekondigd, het luiden van de stadsklokken kon het sluiten van stadspoorten aankondigen, oproepen tot raadsvergaderingen, maar ook waarschuwen voor zaken als onheil en brand. Raadsbesluiten en gerechtelijke uitspraken werden genoteerd in het luidboek van de ‘banklok’ en waren pas rechtsgeldig als zij overluid waren door deze klok. Het nieuws galmde dus over de streek. Vandaar de uitdrukking iets "aan de grote klok hangen".
Ook tegenwoordig heb je nog (of weer of nog steeds) klokkenluiders: veelal stellen zij al dan niet vermeende misstanden aan de kaak. Bij het beoordelen van wat naar voren wordt gebracht past een zekere voorzichtigheid: het komt voor dat de klokkenluider zijn/haar mening brengt als de enige waarheid, zonder rekening te houden met zienswijzen en/of opvattingen van anderen. Dat kan gevaarlijk zijn! Daarnaast kan een klokkenluider soms ook als een roepende in de woestijn worden beschouwd.
Persoonlijk hecht ik, mede op grond van mijn professie in het verleden en mijn interesse in het heden veel waarde aan hetgeen de arts Van der Linde uit Capelle aan den IJssel onder de aandacht heeft gebracht. Even via Google zoeken en je begrijpt denk ik wat ik bedoel.
Mijn aandacht werd gisteren getrokken door een mededeling in Hartflitsen nr. 18 van Hartpatienten Nederland. Ik vind het zo belangrijk dat ik het integraal overneem. Daarbij vermeld ik uitdrukkelijk dat het copyright van het artikel berust bij voornoemde vereniging; u kunt het zelf ook lezen op www.hartgenoten.nl en/of www.hartpatienten.nl.
Dan nu het betreffende artikel:
