Ten hemel schreiend: vrouwen in hijab en dat in deze tijd..!

Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet

Een spreekwoord dat in Nederland maar ook ver daar buiten al heel lang bekend is en toegepast wordt. Niet overal echter…

Zo af en toe lees ik tussen alle activiteiten door een boek, jawel, een echt leesboek, op papier en dus niet een e-reader.

Deze keer las ik het boek “Huwelijksreis in hijab”, geschreven door Alison Wearing en uitgegeven in de reeks “Zilver Pockets”.

Zie de afbeeldingen.

Ik ben over het algemeen mild (vind ik zelf tenminste) in mijn commentaren. Vooral op het gebied van godsdienst enz. houd ik me publiekelijk op de vlakte. Nadat ik dit boek heb gelezen, kan ik niet anders zeggen dat ik de situatie van sommige vrouwen in sommige (islamitische) landen echt ten hemel schreiend vindt. Beschamend zoals er in sommige landen tegen vrouwen wordt opgetreden. Beschamend ook dat de vrijheid van vrouwen zo enorm beknot wordt, soms zelfs met een beroep op de Koran, het Heilig Boek van de moslims. Ga je daar méér over lezen en je in die materie verdiepen, dan blijkt regelmatig dat het in moslimkringen soms voor komt dat er misbruik van de Koran wordt gemaakt… Veelal willen mannen vrouwen geen vrijheid geven, vrijheid waarvan wij vinden dat die heel gewoon is.

Dat het niet zo gewoon is wat ik vind blijkt ook wel uit de oprichting van de beweging “Femmes for freedom”. Op t.v. hoorde ik Hirin Musa bij Knevel en van den Brink een toelichting en informatie geven, met name over het feit dat vrouwen die willen scheiden dat alleen kunnen doen als de man dat wil...
In het boek dat ik las, kwam dit ‘verschijnsel’ ook naar voren. De vrouw zit feitelijk gevangen in het huwelijk. In de Rooms Katholieke Kerk kon je tot voor enige tijd geleden (meen ik) niet scheiden, nu wel onder bepaalde voorwaarden. In Protestantse kringen komt een scheiding zonder al te veel problemen tot stand, al maakt het nog wel uit bij welk kerkgenootschap men is aangesloten. In de islamitische traditie echter is scheiden relatief moeilijk.

Al met al ben ik door het lezen van het boek weer wat wijzer geworden. Ik kon met goede reden tegen mijn vrouw zeggen dat haar situatie naar mijn mening niet ten hemel schreiend is… 

       

”Solidariteit” in deze tijd…?

Het begint een vreemd woord te worden

De betekenis van het woord kan zijn: de leden van een groep onderschrijven een gemeenschappelijk belang, ten gunste de van de groepsleden, maar soms ten koste van zich zelf.  

Ik moest daaraan denken toen ik in de media las, hoorde en zag wat ons nog te wachten staat.  Nu de effecten van het “Lente-akkoord” steeds duidelijker worden begint het woord “solidariteit” ook steeds meer onder druk te staan! Hoe solidair zijn wij, burgers van Nederland, nog?  Ik ben geschrokken van de maatregelen die men denkt te moeten nemen om Nederland weer gezond te maken. Ik ben ook geschrokken van de reacties die op deze maatregelen naar voren zijn gekomen. Wat mij met name is opgevallen is het verschil tussen ‘oud’ en ‘jong’.  Onder ‘oud’  bestempel ik gemakshalve alle mensen die nu niet meer werken en genieten van hun AOW en al dan niet een pensioen. Duidelijk is dat onder ‘jong’ dan de rest van onze bevolking valt. Deze indeling is aanvechtbaar, ik geef het meteen toe. Voor mij is het om mijn mening te (kunnen) ventileren voldoende.

Er is nog een verschil te noemen, n.l. ‘rijk’ en ‘arm’. Wanneer ben je rijk en wanneer ben je arm? Ben je arm als je met behulp van de voedselbank moet zien rond te komen? Ben je arm als je aan de voedselbank door geeft dat je de komende vier weken niet op de uitdelingslijst hoeft omdat je afwezig bent. “Wat zegt u, afwezig?”. 'Ja, ik mag toch ook vier weken naar...' (en vul zelf maar een land in, ik hoorde als land Turkije…). Ben je arm als je van de bijstand krijgt en er in je gezin zowel voor ma en pa en vier kinderen een abonnement voor mobiele telefoon is (alle kinderen wonen thuis en pa en oudste kind werken niet ...) Ben je rijk als je als directeur van de ABN AMRO Bank jaarlijks ruim € 500.000 ontvangt? Ja, zeg ik dan, dan ben je rijk. Dan behoor je tot de groep mensen die zich soms uitspreken over de slechte toestand waarin ons land zich momenteel bevind, ongevraagde adviezen geeft en ondertussen wel gigantische bedragen op strijkt.

Resultaat CDA-lijsttrekkersverkiezing bekend… hé hé .. nu weer rust in de media-tent…!

Niet iedereen is blij met de uitslag, een tweede ronde was ook leuk geweest

Met overweldigende meerderheid is Sybrand Van Haersma Buma door de stemgerechtigde leden van het CDA tot lijsttrekker gekozen. Mona Keijzer werd, zoals verwacht, tweede. In de berichten in de Social Media zijn er felicitaties voor met name Buma, gelukkig ook voor Keijzer.

Ik denk dat het voor de CDA-commissie die de verkiezingslijst voor de Tweede Kamer samen stelt een must is om Mona Keijzer hoog op de lijst te plaatsen. Ze straalt vertrouwen uit, ze is een doener die weet wat er moet gebeuren en dat ook weet te bereiken. Dat heeft ze als wethouder in Purmerend inmiddels bewezen. Voor de fractie in de Tweede Kamer zal ze een ongetwijfeld een vernieuwend effect hebben en daardoor een goede aanwinst. Ze heeft een verkiesbare plaats verdiend, dat is duidelijk gebleken!  

Zoals kon worden verwacht waren en zijn er naast veel positieve ook negatieve reacties. Soms beschamend voor degene voor wie het bedoeld is, ook beschamend voor degene die een dergelijke reactie geeft. Het typeert de mens…

De liefhebbers van alles wat met politiek te maken heeft kunnen nu dus weer andere activiteiten gaan ontplooien. De pers kan weer andere nieuwsbronnen gaan zoeken. Dacht ik dat we nog een debat zouden krijgen tussen Jolanda Sap en Tofik Dibi, heeft het partijbestuur van Groen Links Tofik Dibi te verstaan gegeven dat Jolanda dé lijsttrekker is en blijft…! Ik heb de indruk dat het nu rommelt bij deze partij. Het komt dus niet alleen bij de PvdA en CDA voor…

Actualiteitenprogrammas op tv zullen nu andere ‘nieuws’-kandidaten moeten zoeken. Ik ben blij dat nu niet elke avond Tofik Dibi en/of Jolanda Sap me vanaf de buis zullen of moeten aankijken. Inmiddels heb ik al genoeg politieke vertegenwoordigers gezien…

Aanvulling 19-05-2012:
Inmiddels is duidelijk geworden dat Jolanda Sap voorgedragen is door de daarvoor aangewezen commissie bij Groen Links, terwijl het Bestuur van Groen Links ook Tofik Dibi de kans geeft om lijsttrekker te worden. Een wat vreemde constructie lijkt me. Een spagaat?  

Quarantaine voor oud-politici / politieke kopstukken wellicht een tijdelijke oplossing… of toch niet?

Ik (en met mij velen) begin genoeg te krijgen van ongevraagde opmerkingen

Het is voor de liefhebbers van politiek, politieke partijen, politieke roddelpraatjes en alles wat je daar nog meer bij kunt gooien een fantastische tijd! Op tv, voor de radio, op internet en ga maar door wordt van alles beweerd, beloofd, verguisd, vermaand, geadviseerd, afgeraden, aangeraden… enz.

Ik begin moe te worden. Moe van het elkaar de maat nemen, het een ander ‘besmet’ verklaren omdat men zich niet tegen de PVV heeft gekeerd, het zich beter achten dan een ander (lijsttrekkersdebat CDA en nu ook bij Groen Links: Tofik Dibi versus Jolanda Sap). Ik begin ook moe te worden van de twitterende oud-politici zoals de heer Willem Aantjes. In het begin is het wel leuk, allengs begint het toch wat te vervelen. In HP De Tijd kreeg de heer Aantjes gratis aandacht: zie deze link  http://www.hpdetijd.nl/2012-05-10/cda-mastodonten-roeren-zich-aantjes-twittert-furieus/

In dat rijtje heeft zich nu ook geschaard de heer Herman Wijffels, een zogenaamde CDA-prominent. Hij heeft het gepresteerd om een ander op een m.i. niet frisse wijze aan te duiden, zoals bleek uit een citaat dat ik tegenkwam op internet en dat hier integraal wordt weergegeven:   Oud-informateur en CDA-prominent Herman Wijffels ziet niets in Henk Bleker als nieuwe CDA-leider. Volgens Wijffels heeft Bleker na de verkiezingen van 2010 een bestuurlijk-ethisch dubieuze rol gespeeld. ‘Die heeft vooral toekomst bij zijn pony’s', zei Wijffels voor de radiomicrofoon van de KRO.

Je mag als CDA-prominent (wat dat ook mag zijn…) je mening hebben, het is niet altijd verstandig om dat ook zo te zeggen; toen dit bericht over Wijffels gisteravond in de uitzending van “Knevel en van den Brink” werd bevestigd en Bleker dit beschouwde als een steek onder de gordel had ik begrip voor hem. Het zegt in elk geval iets over Wijffels!

Gelukkig zijn er ook anderen die op beschaafde toon hun mening geven, een mening die recht doet aan een ieder en die toch duidelijkheid schept. Hier reken ik onder andere toe de heer Hirsch Ballin. Ga maar eens googelen en je ziet hoe hij op subtiele wijze en met respect voor de andere zijn zienswijze brengt!

Ik denk dat het nu toch maar even wat stiller moet worden met de ongevraagde adviezen, de ongevraagde meningen. Ik zal proberen ze in elk geval niet te lezen en te doen of ze in quarantaine zitten, totdat ik gestemd heb. Ik wil mijn stem onbeïnvloed  uitbrengen op Mona Keijzer of op Sybrand Buma… Op wie?  Ja, dat is geheim!

Politie in het nieuws… Waar zijn we in Nederland mee bezig…?

Het moet niet gekker worden… Ook de Hoge Raad doet al mee!  

‘Belachelijk nieuws’ noem ik het. In mijn dagblad lees ik dat de Hoge Raad het in bepaalde gevallen niet strafbaar vindt dat een politieagent voor ‘mierenneuker’ wordt uitgemaakt. Ik vind dat een belediging, zowel de uitspraak van de Hoge Raad ten opzichte van onze politiemensen, als voor de Hoge Raad als college… Wat dit laatste betreft: een college die dit vind hoeft niet op mijn respect te rekenen. In mijn ogen zijn rechters onkreukbaar, staan ze frank en vrij en van niemand afhankelijk in het leven. Zo hoort het en zo dwingen ze ook respect en achting af. Dat er af en toe ook in die kringen ook minkukels rondlopen (ik denk bv. aan de Chipshol-affaire met de liegende en bedriegende rechters) wil nog niet zeggen dat alles wat recht spreekt fout is. Nu echter ook de Hoge Raad zich in mijn ogen vernedert door dit soort uitspraken geeft wel te denken en zorgt er voor dat ik (en velen met mij) geen al te hoge pet meer op hebben voor dit college!

Onvoorstelbaar…? Onvoorstelbaar…!

Zembla meldt misstand bij Amarantis… maar is (vreemd genoeg…) niet volledig

Gisteravond (11 mei) heb ik bewust gekeken naar de tv-uitzending van Zembla over de scholengemeenschap “Amarantis”. Misschien is het juister om te zeggen: scholen-moloch. Nog steeds is er niemand geweest die mij heeft kunnen overtuigen dat een opleidingsinstelling van deze grootte beter is dan een kleinere… integendeel zelfs!

Ik heb bewust naar deze uitzending gekeken, benieuwd als ik was of er in deze Zembla-uitzending nieuwe feiten naar voren zouden komen. Ik had naast alles wat er al op veel plaatsen in de media was gezegd en geschreven gehoopt om nieuwe ontwikkelingen te horen… Ik kwam bedrogen uit: Zembla bracht feitelijk geen extra nieuws of het zou al moeten zijn dat er (toch wel) leden van de Raad van Toezicht en één lid van de Raad van Bestuur én één schooldirecteur aan de bel hadden getrokken…

Dat Zembla de misstanden met Amarantis aan de kaak stelt vind ik een goede zaak! Iets wat niet goed is moet genoemd worden. Het is ook schandalig wat daar is gebeurd, het is ongehoord dat een directeur/voorzitter Raad van Bestuur, de heer Bert Molenkamp, een instelling aan de rand van de afgrond brengt (en dan ook nog een vertrekpremie van ik meen € 250.000 krijgt). Het is ook onbegrijpelijk dat de Raad van Toezicht met als voorzitter de heer Koos Klaassen, burgemeester van Zeist, niet in greep terwijl de Raad wist wat er aan de hand was. Ook is het niet te begrijpen dat én de Inspectie én het Ministerie niet eerder ingrepen…! Ik heb er geen goed woord voor over! Ik heb echter ook geen goed woord over voor de cameraploeg van Zembla die burgemeester Klaassen tijdens een gemeentelijke activiteit onaangekondigd wilde spreken, een soort overval dus. Of is dit de wijze waarop Zembla aan zijn informatie komt?  Niet mijn stijl!

Mijns inziens vertelt Zembla in de reportage niet het HELE verhaal! Er is n.l. (naderhand) wel ingegrepen. Interim-directeur Marcel Wintels  (*) werd aangesteld: hij schoof het rapport van adviesbureau Berenschot resoluut van tafel en ging drastisch reorganiseren: Amarantis werd behouden, de banen van de duizenden leerkrachten bleven bewaard. De bank wilde weer geld geven. Zie de website van de NOS: www.nos.nl/artikel/361636-amarantis-wordt-opgesplitst.html.  Waarom dit niet vermeld? 

Er zijn nog meer wetenswaardigheden over Amarantis te lezen… waarom die niet vermeld? Of was dit niet interessant genoeg? Signaleren van misstanden is goed, het vermelden van (evt. tijdelijke) oplossingen hoort daar echter ook bij. Wat Zembla met deze uitzending deed is naar mijn mening goed maar onvolledig! 

Ik heb mijn mening over e.e.a. op Twitter/Tweetdeck gezet, misschien roept het reactie(s) op die er hopelijk toe doen! 

Ik vind de gang van zaken bij Amarantis zoals die is geweest onvoorstelbaar, dat Zembla niet het hele verhaal vertelt is voor mij ook onvoorstelbaar!

(*) de heer Wintels is momenteel kandidaat lijsttrekker voor het CDA.

Niet werken…?. Geen uitkering…! (2)

Als je werk weigert wordt je gekort… Is dat wel zo?  

Op 11 april jl. schreef ik over een artikel dat Egbert Zijlema, journalist in ruste,  op zijn website had opgenomen. Het ging, in het kort, over het inschakelen van werklozen voor werk in de kassen in het Westland.  Zijlema heeft nu een vervolg-artikel geschreven naar aanleiding van (lichte) kritiek op zijn eerste artikel. Ook dit artikel ('Asperges steken') sprak mij weer aan, reden dat ik het hier van harte aanbeveel.

Het artikel van Zijlema is te vinden via zijn website www.egbertzijlema.nl of via deze link:  Lees mijn mei-column voor het hele verhaal

Over het onderwerp is al veel gezegd: in het verleden, in het heden en het zal ook in de toekomst wel gebeuren.  In het verleden heb ik zelf meegemaakt dat ik gesprekken voerde met geïnteresseerden voor een of meer vacatures op het kantoor. Er kwamen ook mensen op sollicitatiegesprek die door een uitkeringsinstantie waren door verwezen. Sollicitatieplicht! Ik heb niet meegemaakt dat een werkloze een vacature ging vervullen! Wel heb ik meegemaakt dat men mij openlijk zei dat men niet voor pak weg f 50 - f 100 méér per maand aan het werk ging… Dit soort opmerkingen heb ik toen onverwijld gemeld aan de betreffende uitkeringsinstantie; of men er wat mee deed weet ik niet. Soortgelijke ervaringen hadden tal van bedrijven… Dat was zo omstreeks 1975...

Nog niet zo lang geleden reageerde een werknemer van een uitkeringsinstantie ergens in het Westen op een artikel in de krant. Het ging over werkweigering en korten op de uitkering. Hij schreef dat hij al jaren lang niet had meegemaakt dat er daadwerkelijk werd gekort: het bleef bij dreigen! Zou dat nu de praktijk zijn? Ik geloof het nauwelijks, het kan niet waar zijn denk ik in mijn goedgelovigheid...