Het Meerkoeten-drama…

Elk jaar broeden een of meer meerkoeten-paartjes in de gracht bij ons, zo ook dit jaar.

Ze hadden een mooi plekje voor het nest uitgezocht bij de buren, tegen de muur aan en in de nis, half in het water en half op de droge bodem. We zagen de ijverige vogels heen en weer slepen met het riet en met de restanten van het Amerikaanse Gaafvederkruid dat de gracht nog steeds in veel te grote massa vult (namens Waterschap Veluwe is ook dit jaar weer de opruiming van dit onkruid slecht uitgevoerd!). Na verloop van tijd ging moeder-meerkoet broeden, we konden niet zien hoeveel eieren er in het nest lagen. Vader-meerkoet zorgde ijverig voor eten…, hij dook het op van de grachtbodem enz. enz.

Op zeker moment zagen we beide meerkoeten met vijf jonge meerkoetjes zwemmen, een erg mooi gezicht. Helaas vergat ik foto’s te nemen. Had ik dat nu maar wel gedaan, dan hadden we in elk geval de foto’s nog gehad. Wat was het geval: twee dagen na het aan ons en aan anderen tonen van de jonge meerkoeten waren er nog maar drie over. Een dag later resteerde er nog één… Weer een dag later was ook deze laatste nergens meer te bekennen! Wij verdenken de kraaien en /of de eksters of de killerige katten, die bij tijd en wijle de omgeving van de gracht onveilig maken, van het om zeep helpen van de vijf meerkoetjes.

Ma- en Pa-meerkoet waren ontdaan; ze zochten naar de jongen maar vonden natuurlijk niets.

De natuur gaat zijn gang. Een aantal dagen daarna (het zal omstreeks 10 mei zijn geweest) zagen we de meerkoeten weer druk bezig met het bouwen van een ander nest. Deze keer precies tegenover ons: vanuit onze kamer zagen we de vorderingen. In ongeveer een dag was er het nieuwe nest gebouwd en moeder-meerkoet ging weer zitten broeden. Op naar het tweede legsel dus…! Na verloop van tijd, het nest werd af en toe opgehoogd, zagen we dat er eieren in het nest lagen. Toen het nest even was verlaten telde ik (vanuit de slaapkamer en met behulp van de verrekijker) er vijf. Op 14 juni zagen we drie jonge meerkoeten, waarvan een erg klein was. Er moesten dus nog twee eieren in het nest liggen. Even kijken met behulp van weer de verrekijker en ja hoor: die liggen er nog! Dat kan over een aantal dagen een gestink worden, als kraaien of eksters zich daarvoor al niet over deze eieren gaan ontfermen.

Pa en Ma gingen de drie jongen voeren; deze zaten af en toe in het nest en ook daarbuiten tussen het riet. De dag er na gingen ze met z’n vijven richting de hoek in de gracht, t.o. de school… Omdat het water erg laag staat in de vijver liepen de ze nog al eens op de  drooggevallen bodem. Ook zagen we regelmatig oude en jonge eksters in de buurt…  Een dag later zagen we de meerkoeten weer tegenover ons, alleen het kleinste jong was bij ze, de andere twee jongen zijn op de een of andere manier verdwenen… Weer een dag later, het was toen 17 juni, zagen we pa en ma meerkoet die heen en weer zwommen en tussen het riet kijken: het kleine jong was niet meer bij ze, ook verdwenen.

Die dag begon ma-meerkoet in de hoek (zie hiervoor) wéér met het bouwen van een nest, het derde! Het gaat niet snel en nu (20 juni) zijn de activiteiten gestaakt. De vogels zwemmen wel bij elkaar, ze duiken, vreten op en ze zwemmen heen en weer. Ik denk dat de legactiviteiten er voor dit jaar op zitten! Jammer, er is van de vijf plus drie jongen niet één meer over. Men zegt dat de natuur zich zelf in evenwicht houdt… misschien is dat ook hier het geval, al zal er vast wel hulp bij het in evenwicht houden zijn geweest. Al met al: dit jaar dus geen jonge watervogels.

Hieronder de meerkoeten op het tweede nest.

Naschrift: voor jonge watervogels is het een slecht seizoen. We hebben heel wat jonge eendjes gezien, daar zijn nu nog twee van over. Van de acht meerkoeten is er niet een meer over.

Wil je het test-filmpje dat ik maakte en op internet zette, klik dan op de onderstaande link. Het fimpje duurt ruim 7 minuten.

http://www.youtube.com/watch?v=2_GWQFtLgnM