Xenofobie: van alle tijden en alle plaatsen..?

Is het wel zo erg als gezegd en geschreven wordt

Wat verstaan we onder het woord  Xenofobie?

Op internet zoeken levert een veelheid van informatie op. Ik noem er een aantal, zonder bronvermelding.

1) Haat of angst voor vreemdelingen of buitenlanders (voorbeeld: bestrijding van racisme en ‘xenofobie’).

2) De irreële angst voor vreemden of onbekende plaatsen. Deze angst kan al optreden voor de confrontatie met het onbekende. Hierdoor ontstaat een grote gespannenheid en verloopt het contact zeer moeizaam.

3) Fobie of angst om/voor buitenlanders, vreemdelingen.

4) Ongegronde en onberedeneerde angst voor `vreemdelingen`, met name in de vorm van racisme en rassendiscriminatie. Een belangrijke uiting van xenofobie is hate speech.

5) Angst voor het contact met vreemden.

6) Angst voor alles wat vreemd of ongewoon is.

Hoe kom ik bij het woord ‘xenofobie’?

Wel, dagelijks in de krant, op de t.v., via Twitter / Tweetdeck lees je over de angst voor met name de islam, de moslims enz. Dat deze angst niet alleen bij Geert Wilders en zijn volgelingen voor komt doch ook bij anderen in onze samenleving is inmiddels duidelijk geworden. Ook onder gelovigen en leden van de diverse  kerkgenootschappen zijn er die lijden aan deze ‘aandoening’. Is dat erg? Ik weet het niet, ik weet wel dat een ‘xenofobische’  benadering van anderen wel eens tot onjuiste conclusies kan leiden. 

”Koranverbranding als Nadarkhani geëxecuteerd wordt”…

Is dat wel een goede actie?

Het Reformatorisch Dagblad (RD)opende vandaag een artikel met bovenstaande kop.  Naar ik heb begrepen is het de uitlating van Terry Jones, de Amerikaanse predikant die in 2010 van plan was om Korans te verbranden.

Hij doet nu weer van zich spreken. Als de executie van de Iraanse christen Nadarkhani doorgaat, en daar lijkt het wel op als ik een ander artikel in het RD lees, dan wil dominee Jones afbeeldingen van de profeet Mohammed en Korans in brand steken.

(Ook lezen: zie http://www.refdag.nl/kerkplein/kerknieuws /executie_iraanse_voorganger_lijkt_nabij_1_624418)

Jones is van mening dat christenen niet langer kunnen toekijken en niets doen. “Als christenen kunnen we weinig doen, maar we willen met deze vorm van protest laten zien dat we walgen van het inhumane van de islam”.

Het lijkt me een in zekere zin begrijpelijke reactie, als je echter even verder na denkt kom je al gauw tot de conclusie dat de actie van deze predikant van een (heel erg kleine geloofsgemeenschap) geen oplossing is. Het zal zelfs averechts werken.

De afgelopen tijd waren er onregelmatigheden in Afghanistan toen men ontdekte dat Amerikaanse militairen Korans hadden verbrand. Tientallen doden zijn er inmiddels gevallen.

De onregelmatigheden/onlusten die in Afghanistan plaats vinden geeft mij een vreemd gevoel. Ik begrijp niet dat moslims zo boos worden…  Of, en zo schreef iemand in het RD in  een reactie “Als allah een god is, kan hij toch wel voor zichzelf opkomen, als zijn boeken worden verbrand? Of geven de Afganen hiermee de onmacht van allah weer?

Een andere, mij zeer aansprekende reactie was van een lezer die opmerkte dat hij nooit een protest van islamitische kant tegen het doden van christenen heeft gehoord. Men vindt het schijnbaar goed…

Ook heb ik nog nooit afkeurende opmerkingen van onze overheid of politieke partijen gehoord over het doden van christenen in Iran of andere moslim-landen. Dit geeft te denken: het geeft destemeer te denken dat met name de politiek in Nederland begint te sputteren als er maar iets ten nadele van islamieten wordt gezegd of gedaan…