De consument moet (steeds beter) beschermd worden
Er is zoals algemeen bekend is toezicht van of namens de overheid op banken, verzekeraars, ziekenhuizen, zorgverleners, enz. enz. Wat het doel van deze toezichthouders is, is duidelijk omschreven in WikipediA: toezichthouder is een door de overheid aangesteld, onafhankelijk en onpartijdig instituut dat toeziet op naleving van wet- en regelgeving door organisaties. Toezicht wordt gedefinieerd als het verzamelen van informatie over de vraag of een handeling of zaak voldoet aan de daaraan gestelde eisen, het zich daarna vormen van een oordeel daarover en het eventueel naar aanleiding daarvan interveniëren.
We hebben in ons land heel wat ‘toezichthoudende’ instanties. Ik noem een aantal bekende: Agentschap Telecom;(AT); Algemene Inspectiedienst(AID); Autoriteit Financiële Markten (AFM); College Bescherming Persoonsgegevens (CBP); Consumentenautoriteit (Ca); De Nederlandsche Bank;(DNB); Nederlandse Mededingingsautoriteit(NMa); Nederlandse Zorgautoriteit(NZa);Rijksdienst voor het Wegverkeer (RDW); Voedsel en Waren Autoriteit VWA).
Er zijn er nog meer…
De toezichthouders werken aan de hand van richtlijnen. Niet zelden zijn deze richtlijnen achterhaald of anderszins verouderd. Ook bestaat er de kans dat toezichthouders langs elkaar heen werken of elkaar soms (onbedoeld) tegenwerken. De uitgangspunten zijn niet voor alle gelijk.
Mede daarom heeft het Ministerie van Binnenlandse Zaken de toezichthouders verzocht om hun visie kenbaar te maken 'in de aanloop naar de herziening van de Kaderstellende Visie op Toezicht (KVoT)'. De toezichthouders hebben dat gedaan en ze hebben een notitie "Effectief Markttoezicht" geschreven.
De gezamenlijke toezichthouders schrijven o.a. dat het markttoezicht los moet van de politieke waan van de dag en van belangen vanuit de sector. "Inmenging van de politiek is onwenselijk en vaak vanuit Europees recht bezien niet toegestaan."
De toezichthouders, zoals DNB, de AFM, de NMa en bijvoorbeeld ook het CBP willen in de toekomst vaker direct contact tussen henzelf en het parlement "zodat de toezichthouder de Tweede Kamer kan informeren".
Ook willen de toezichthouders dat de volledige aansprakelijkheid bij de uitoefening van hun taken komt te vervallen. Ze lopen nu de kans dat ze bij de uitoefening van hun werk voor de rechter kunnen worden gedaagd. Daar willen ze van af.
Persoonlijk vind ik het een onjuiste wens van de toezichthouders om zich niet bij de rechter te hoeven verantwoorden. Als ik iets verkeerd doe of er van verdacht wordt dat te doen, dan zal uiteindelijk de rechter moeten beslissen of dat ook inderdaad zo is. Als een toezichthouder over de schreef gaat, is het een goede zaak dat de rechter daarover moet en mag oordelen. Dat de politiek er buiten moet blijven vind ik begrijpelijk, dat de rechter er buiten moet blijven vind ik onacceptabel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten