Becel Pro-activ: weer het meest misleidende product van het jaar…!

Is het nu wel of niet een medicijn?

Schreef ik op 27 juni j.l. over Pro-activ van Becel, nu kan dat weer. Een bericht van 12 juni jl. in de pers is de aanleiding. ‘k Heb getwijfeld of ik het zou doen, ik hak de knoop door. Ik spreek verder geen oordeel uit: dat mag u doen na lezing van dit artikel: http://www.nu.nl/economie/2832796/becel-pro-activ-meest-misleidende-product.html

Een citaat uit het persbericht:

De Hartstichting zei in een reactie goede redenen te hebben het logo te lenen aan het product. ''Het is namelijk wetenschappelijk aangetoond dat Becel pro-activ cholesterolverlagende eigenschappen heeft."

Volgens de woordvoerder ontbreekt lange termijn onderzoek naar het effect op hart- en vaatziekten. "Maar naar verwachting kan een dergelijke verlaging van het LDL-cholesterol de kans op hart- en vaatziekten met 20 tot 25 procent verlagen.''

Er zijn echter cardiologen die anders denken en ook Hartpatienten Nederland, een niet door enige fabrikant of farmaceut gesponsorde vereniging, heeft een heel andere kijk op Becel Pro-activ.

Ik ben terzake niet deskundig genoeg om een eerlijk oordeel te hebben! Ik houd me maar aan een flinterdun laagje roomboter op mijn boterhammetje: ’t is ook nog lekker!

’Social Media’ … oftewel Twitter, Facebook, Weblog, enz.

Een dezer dagen  kreeg ik een groot compliment, weliswaar met een ‘randje’

Iedere dinsdag komt kleindochter M. bij ons lunchen. Ze is (nu) 10 jaar. Sinds we in Apeldoorn wonen is ze wekelijks onze gast. Dit jaar voor het eerst alleen, omdat zus S. nu naar het voortgezet onderwijs gaat en dus op school luncht...

Vaste prik was en is dat ik de kinderen om 12:00 uur van school haal en om 13:15 uur weer naar school breng… Een zekere controle is nodig, vinden wij als grootouders. Het laatste jaar deed de oudste in dit ritueel al niet meer mee. Ze werd té oud (of Opa was té oud). Er komt een tijd dat je die oudjes (of dat ouders of grootouders zijn maakt niet uit) beter niet in je gezelschap kunt hebben, nietwaar?!

Een week geleden sta ik met een andere grootvader én een andere moeder (ze werkt niet op dinsdag want ik zie haar iedere week) te wachten. Vaak praten we dan als ophalers over wat ons op dat moment bezig houdt: dat was toen de renovatie van de Ravelijn (een straat in de omgeving van de school) én de bebording die in verband daarmee namens de gemeente is geplaatst. In onze ‘bespreking’ zei ik op zeker moment dat ik als reactie (van ongenoegen) wat foto’s én commentaar had gezonden naar de Stadsdeelmanager én aan de politie van onze wijk én op mijn weblog had geplaatst…

Moeder van Marek reageerde enthousiast: wat vind ik dát leuk dat een bejaarde zó mee doet met Sociale Media… Toen voelde ik me pas echt oud!  

     

Meerderheid Nederlanders wil rookvrije horeca ... wij ook!

Wij komen niet in restaurants waar gerookt wordt

Vroeger rookten Tiny, mijn vrouw, en ik (zij minder dan ik!) dat het een lieve lust was… (zware) sigaretten, shag, sigaren, pijp… Tot dat, ja totdat we in 1985 ons ‘verstand gingen gebruiken’. Via acupunctuur door Bart de Ridder, arts in Paterswolde, raakte ik van het roken af. Tiny ging nog even de voorraad ‘klare’ sigaretten opmaken en toen stopte ze subbiet. Knap hé!
Als compensatie voor de 'ontwenning' ging ik DF-pepermunten gebruiken, je moet toch wat...! Dat was nog altijd beter dan sigaretten, ook al leverde het na verloop van tijd, zeker +5-6 kilo extra op…

Eerlijk is eerlijk, sinds we niet meer roken smaakt alles ons beduidend beter… met alle gevolgen van dien! Daar hebben we het nu even niet over!

Als we uit eten gaan nemen we aan dat in het restaurant niet gerookt wordt: als dat wél het geval is vertrekken we weer! We behoren bij de 56% die…

(http://www.hartpatienten.nl/nieuws/meerderheid-nederlanders-wil-volledig-rookvrije-horeca)

Hartpatiënten Nederland… Informatie enz.

Hart- en vaatziekten zijn lang niet meer zo levensbedreigend als vroeger

Sinds 1995 ben ik hartpatiënt. Na een open-hartoperatie met zes omleidingen, begon er voor mij weer een nieuwe fase in mijn leven. We genoten weer van het leven, en doen dat nog steeds.

Er kwamen later weer wat complicaties, dotteren en het tussentijds plaatsen van stents zorgden er voor dat het weer de goede kant op ging.

Door dit alles ben ik sinds 1995 gaan lezen over alles wat met het hart en de hartaandoeningen te maken heeft. Ik blijf op die wijze op de hoogte van de ontwikkelingen die er in de loop van de jaren op dit terrein zijn geweest. Niet dat ik me zorgen maak od., oh neen, ik ben sterk geïnteresseerd in alles wat er inmiddels mogelijk is enz.  Dat ik nu niet meer gebruik wil maken van alle mogelijkheden die er zijn heeft te maken met de risico's die er nu eenmaal zijn bij bepaalde operatieve ingrepen...  Eén ding doe ik echter nog steeds niet: kijken naar een hartoperatie op t.v.!

Ik lees dus veel over het hart. Mijn 'lijfblad' hiervoor is toch wel 'Hartbrug Magazine', het ledenblad van Hartpatiënten Nederland. Ook kijk ik regelmatig  op de website van de vereniging (www.hartpatienten.nl).  Zo doende gebeurt het dat ik soms citeer uit het blad of van de website. 

 Een tijdje geleden, naar aanleiding van iets dat ik schreef in mijn weblog en waarin ik verwees naar de website van de Vereniging, werd  me gevraagd of dat vaker zou kunnen. Ik heb er over nagedacht, en ja, het kan in voorkomende gevallen. Overigens: als men geïnteresseerd is kan men zelf ook donateur worden voor € 17,50 per jaar en het ledenmagazine per post ontvangen… Bijkomend voordeel: de Vereniging is blij met elke steun, omdat ze op geen enkele wijze subsidie ontvangt. Zelfs niet van farmaceutische instellingen zoals dat bij de Nederlandse Hartstichting wel gebeurt…! 

Wanneer ik een interessant artikel od. lees, zal ik een verwijzing in mijn weblog opnemen. Door te klikken op de link is het gehele artikel te lezen!

Becel Pro-active…. verkoop het via de apotheek!

Een medicijn hoort in de apotheek  en niet in de supermarkt.

Roermond (door Jan van Overveld)

Dagelijks smeren tienduizenden Nederlanders een klinklaar geneesmiddel op hun brood, zonder dat ze dit werkelijk nodig hebben.

Een kunstmatige boter, die dikwijls gedachteloos of vanuit een soort automatisme wordt meegepakt uit de schappen van de buurtsuper of de plaatselijke boter- en kaasboer.

De meeste van deze broodsmeerders kampen echter níet met een cholesterolprobleem, laat staan dat ze hiervoor medisch behandeld moeten worden. 

Toch - zónder doktersadvies! - gebruiken ze dit botermerk, Becel Pro-activ van Unilever. Let wel: een medicijn! In de jarenlange, talrijke reclames van dit botermerk op tv en radio wordt er keer op keer bij gezegd: ‘Goed voor hart en bloedvaten!’   Tot veel gebruikers zónder deze medische indictie lijkt die boodschap echter niet door te dringen.

Dus smeren duizenden er lustig op los, dag in dag uit. ’s Morgens begint het al met moeders die boterhammen met chocoladepasta of leverworst voor hun schoolgaande kinderen, onbedoeld, van een laagje met papa’s medicijn voorzien. En ook bij de lunch en soms ook het avondmaal wordt de cholesterolremmer genuttigd door gezonde mensen.  

Forse vertrekpremies voor ziekenhuisbestuurders… en?

Er blijft altijd wel wat te klagen… Een kniesoor die daarover valt, nietwaar

Vanmorgen las ik op internet (*):  “Vertrekkende bestuurders van ziekenhuizen krijgen regelmatig forse vertrekpremies mee. Vorig jaar ontvingen 13 bestuurders een afkoopsom met een totale waarde van 3,3 miljoen euro.”

De hoogste premie was voor Maarten Imkamp die bij de Gelre Ziekenhuizen in Gelderland vertrok. Dat blijkt uit een ranglijst van de grootste afkoopsommen die het artsenvakblad Medisch Contact woensdag publiceert.

Een dergelijk bericht raakt me, raakt me omdat we met z’n allen (denk ik bezig) zijn de kosten van de gezondheidszorg te beheersen. Eigen risico verhogen, premies zorgverzekering omhoog, dekking van de verzekering in de loop der tijd uitgehold om de hulp die overblijft betaalbaar te houden.  En dan dit!

Ik ken de heer Imkamp niet, het zal best een goede man zijn die met goede bedoelingen bij de Gelre ziekenhuizen aan de slag is geweest. Toch: als er in de maatschappij een bedrijf slecht draait of niet zo draait als het hoort, gaat men aanpassen. Directie en of leidinggevenden er uit (met gevulde hand?), de mensen op de werkvloer er uit (ook met gevulde hand? Kom nou, dat weet je vast wel beter!). 
Waarom moest hij dan met een forse vertrekpremie weg? Waarom vertrekken er dan in de top van ziekenhuizen (maar ook in het bedrijfsleven) toppers met gevulde handen dan wel met een rugzakje de wijde wereld in...?

Als je je werk goed doet blijf je toch, als je het werk niet goed dan vertrek je, op naar een volgende  klus / bedrijf. Hoef je toch geen ‘zakgeld’ mee?    

(*) http://www.nu.nl/binnenland/2845169/forse-vertrekpremies-ziekenhuisbestuurders.html

“PvdA wil raadsdebat over schoppende agente…”

Hebben ze in de gemeenteraad niets anders te doen?

Op internet circuleert momenteel een bericht over de schoppende agente in Rotterdam… Ze wordt niet vervolgd, omdat ze niet buiten haar boekje is gegaan. Het betreffende artiklel is te vinden op:

http://www.nu.nl/binnenland/2844399/agente-niet-vervolgd-schopincident.html?utm_source=twitter&utm_medium=socialmedia&utm_campaign=nunl_twitter

Desondanks wil Peter van Heemst, gemeenteraadslid van de PvdA in Rotterdam, een debat over de kwestie.  De zaak heeft veel emoties losgemaakt zegt hij, daarom moet er nog voor de zomer een debat komen…

Ik vraag me af wat het nut is van een dergelijk debat. Nu duidelijk gebleken is dat de agente niets strafbaars heeft gedaan, zou het Van Heemst sieren de agente nu ook publiekelijk te prijzen voor haar optreden!

In deze tijd waar het regelmatig voorkomt dat hulpverleners (politie, brandweer, ambulancepersoneel) lastig wordt gevallen door halve garen en mensen met een of ander idioot gedrag, zou een duim omhoog op de plaats zijn. Dat is wel even wat anders dan een debat!