Forse vertrekpremies voor ziekenhuisbestuurders… en?

Er blijft altijd wel wat te klagen… Een kniesoor die daarover valt, nietwaar

Vanmorgen las ik op internet (*):  “Vertrekkende bestuurders van ziekenhuizen krijgen regelmatig forse vertrekpremies mee. Vorig jaar ontvingen 13 bestuurders een afkoopsom met een totale waarde van 3,3 miljoen euro.”

De hoogste premie was voor Maarten Imkamp die bij de Gelre Ziekenhuizen in Gelderland vertrok. Dat blijkt uit een ranglijst van de grootste afkoopsommen die het artsenvakblad Medisch Contact woensdag publiceert.

Een dergelijk bericht raakt me, raakt me omdat we met z’n allen (denk ik bezig) zijn de kosten van de gezondheidszorg te beheersen. Eigen risico verhogen, premies zorgverzekering omhoog, dekking van de verzekering in de loop der tijd uitgehold om de hulp die overblijft betaalbaar te houden.  En dan dit!

Ik ken de heer Imkamp niet, het zal best een goede man zijn die met goede bedoelingen bij de Gelre ziekenhuizen aan de slag is geweest. Toch: als er in de maatschappij een bedrijf slecht draait of niet zo draait als het hoort, gaat men aanpassen. Directie en of leidinggevenden er uit (met gevulde hand?), de mensen op de werkvloer er uit (ook met gevulde hand? Kom nou, dat weet je vast wel beter!). 
Waarom moest hij dan met een forse vertrekpremie weg? Waarom vertrekken er dan in de top van ziekenhuizen (maar ook in het bedrijfsleven) toppers met gevulde handen dan wel met een rugzakje de wijde wereld in...?

Als je je werk goed doet blijf je toch, als je het werk niet goed dan vertrek je, op naar een volgende  klus / bedrijf. Hoef je toch geen ‘zakgeld’ mee?    

(*) http://www.nu.nl/binnenland/2845169/forse-vertrekpremies-ziekenhuisbestuurders.html