maandag 15 augustus 2011

Wie liegt er eigenlijk...?

Een volgende keer de andere kant op kijken?

De kop van het kleine artikel in een krant loog er niet om: "Motoragent liegt over moordaanslag". Gemeld werd dat het gerechtshof in Amsterdam vier verdachten van een poging tot moord op een motoragent voorlopig heeft vrijgelaten. De rechters vermoeden dat de motoragent onder ede heeft gelogen. De agent verklaarde dat ze hem meerdere keren hebben geprobeerd dood te rijden toen hij de verdachten achtervolgde. De auto reed veel te hard en de inzittenden hadden vermoedelijk te maken met criminele activiteiten. Wat er gelogen is door de agent staat niet in de krant... ik vermoed dat ze (de verdachten), al dan niet met behulp van een advocaat, alles of in elk geval veel van het ten laste gelegde hebben ontkend. Voor de agent erg sneu, de rechters konden toen waarschijnlijk niet anders dan de verdachten in afwachting van een nieuw onderzoek door de rijksrecherche vrij te laten. De verdachten waren ieder tot vijf jaar celstraf  veroordeeld. Als ik dit zo lees dan vraag ik me wel eens af wat er toch aan de hand is in ons land. Zou een agent die een dergelijk voorval heeft meegemaakt, gaan liegen? Een beetje handige advocaat slaagt er redelijk snel in twijfel te zaaien, misschien is dat ook in deze zaak het geval geweest.
Ik ben wat verder gaan zoeken en toen kwam ik ergens anders, deze tekst tegen:

De motoragent heeft beweerd dat de verdachten Nadir A.T. (24), Fouad G. (33), Mohamed R. (32) en Zaki R. (31) herhaaldelijk hebben geprobeerd hem dood te rijden en zich daarom schuldig hebben gemaakt aan poging tot doodslag. Als reactie hierop loste de agent drie schoten. Voor die bewering van de agent is echter geen bewijs.  De vier verdachten overschreden de maximaal toegestane snelheid op de snelweg en zouden hebben geprobeerd de motoragent af te schudden door voorwerpen naar hem te gooien. Ook hadden ze bijna 194 kilo gestolen hasj bij zich.
215 km/u
Twee getuigen zagen de verdachten 11 oktober vorig jaar met bivakmutsen over hun hoofd dozen in een Audi laden in Amsterdam-Oost en brachten de politie hiervan op de hoogte. Kort daarna werd de sportwagen op de A2 richting Utrecht gesignaleerd, waar hij met een snelheid van 215 kilometer per uur voorbij scheurde. In een woonwijk in Utrecht reden de verdachten zich vast. De agent beweert dat hij ze heeft achtervolgd en de rijbaan heeft geblokkeerd zodat ze niet meer wegkonden. Vervolgens begonnen de vier op hem in te rijden.

Wat een verdrietig begin…

Pa en/of ma hebben vast niet goed geluisterd of niet goed gelezen!

Vanmorgen zijn de basis-scholen in Midden-Nederland weer begonnen, zo ook bij ons…

Kinderen moeten wennen aan een nieuwe juf of meester, misschien ook wel aan nieuwe klasgenootjes. Wat is er dan leuker (en misschien ook wel effectiever) om dat door middel van een uitstapje te doen. Om half acht vanmorgen kwam een touringcar aangereden, een of meer juffen stapten in en ook kinderen namen plaats. Om kwart voor acht, de bus stond tegenover ons huis te wachten, stapten nog een tweetal kinderen in: de ouders waren vast niet te vroeg want de kinderen werden snel naar binnen geloodst. De bus bleef nog wachten…  Na een tijdje, het zal toen ongeveer tien voor acht zijn geweest, vertrok de bus met de jeugd. Ik weet de tijd aardig goed te schatten, want even later kwam de stadsbus nl.!
Even daarna verscheen een moeder met een jongetje achter op de fiets… ze stapte af bij de bushalte en keek op haar horloge. Ze bleef wachten en keek regelmatig op de horloge, ze keek in alle richtingen, waarschijnlijk om te zien of er niet ook nog andere kinderen zouden komen… Het jongetje keek zijn moeder aan, misschien vroeg hij wat of zei hij wat.. ik weet het niet. Moeder werd ongemakkelijk, met driftige passen liep ze naar de hoek van de straat: vast om te zien of daar nog kinderen aan zouden komen… Ik wilde eigenlijk wel naar haar roepen dat de bus al vertrokken was, dat ze beter even naar de school kon lopen (pakweg een 50 meter verder op) om informatie te vragen, ik deed het niet want waar bemoeide ik me eigenlijk mee?! Toen: moeder nam een besluit en wees het jongetje achter op de fiets te gaan zitten en hupsake, daar gingen ze met een spurt weg! Het jongetje keek achterom naar de school… Misschien dacht ie wel aan de klasgenootjes die hij nu niet voor het eerst zou ontmoeten. Misschien had hij zich er wel heel erg verheugd op het ontmoetingsuitstapje, wie zal het zeggen? Hij zat wat ineengedoken achter op de fiets, vast niet omdat hij blij was té laat voor de bus te zijn en daardoor eigenlijk al een beetje buiten gesloten te zijn..
Ik begrijp nu ook wel dat de moeder niet even bij de school ging informeren: het is immers niet leuk toe te moeten geven dat je of niet goed geluisterd hebt of niet goed gelezen hebt! Ik heb vandaag een paar keer aan het jongetje gedacht: wat zou hij zijn moeder hebben gezegd of gevraagd, zou hij gehuild hebben of gestampvoet hebben?  Wie zal het zeggen.  Ik vond het voor hem een verdrietig begin van deze eerste schooldag!

woensdag 10 augustus 2011

Slapen in een vliegtuig...

Dacht ik wat bijzonders te hebben

Schreef ik in mijn "Rondje Teuge" op 1 augustus j.l. over het vliegtuighotel op Teuge, zie ik zojuist bij mijn ingekomen emails een aanbieding voor een soortgelijk iets.

Zie hier:
      

Leuk om te zien, ik heb er verder niet op gereageerd.

RuG ontrafelt spreeuwenzwerm-mysterie …

Vliegtuigen botsen in de lucht botsen, spreeuwen doen dat niet

We hebben ze vast wel eens gezien, de zwermen spreeuwen. Een mooi gezicht, zolang de zwerm maar niet bij je in de buurt komt. Het is helemaal onprettig als de zwerm zich tijdelijk gaat vestigen in de bomen bij en om je huis… Elke plaats zal wel zo’n gebied of straat hebben waar de vogels bijeen komen voordat de grote trek begint. In Groningen herinner ik me als ontmoetingsplaats bij uitstek de Praediniussingel, met name de bomen tegenover het oude Diakonessenhuis. Wat een ellende op de grond en wat een lawaai in de bomen! Wat een ramp voor de geparkeerde auto's.

Desondanks, het zien vliegen van de zwermen spreeuwen was en is nog steeds indrukwekkend. Ik heb nog nooit gezien dat de vogels elkaar raakten, al zal dat in mijn beleving toch echt wel eens moeten gebeuren. Helemaal vreemd is het dat mensen in vliegtuigen elkaar soms niet kunnen ontwijken als ze willen landen of stijgen terwijl spreeuwen daar geen last van hebben lijkt het… Op de website van RTV-Noord las ik een interessant artikel over het “spreeuwenzwerm-mysterie”, bijgevoegd is een YouTube-filmpje.


maandag 8 augustus 2011

"Coopluydenmarkt" in Appingedam...

Broers/zussendag in Holwierde

Het kwam allemaal juist zo mooi uit... eigenlijk is dat niet helemaal waar, of nog beter: dat is helemaal niet waar! Wat heeft de Coopluydenmarkt in Appingedam feitelijk te maken met de broers/zussendag van onze familie? In wezen niets, al zeg ik er meteen wel bij dat het een leuke bijkomstigheid was.
Om een en ander te begrijpen even een stukje voorgeschiedenis (voor zover het je interesseert tenminste): Onze vader overleed in 1974, onze moeder in 1975. Als broers en zussen met de partners spraken we toen af eens per jaar bij elkaar te komen om mede op die wijze de familieband in ere te houden. Omdat we uitgewaaierd zijn over het noorden en het midden van het land waardoor we elkaar niet altijd even vaak zien, is dat een goede afspraak gebleken. We houden al heel wat jaren deze dag! Het organiseren van deze daq gaat bij toerbeurt zodat we eens in de zeven jaar de zware taak hebben om als gastheer/gastvrouw op te treden. Wat we die dag doen vertel ik hier niet in de finesses, ieder is vrij om daar invulling aan te geven! Meestal is er wel de een of andere culturele bedoening bij in de vorm van bezoek aan een molen of museum of soms maken we een boottocht... Meestal wordt geprobeerd om niet de hele dag te zitten praten en eten en drinken, maar ook wat te bewegen.

donderdag 4 augustus 2011

Regen kan soms welkom zijn...

Wij hadden geen wateroverlast

Gisteren regende het in het midden van Nederland nog al. Ook wij hebben dat gemerkt, zij het dat, voor zover ik weet, in Apeldoorn niet de meeste regen in korte tijd is gevallen. Onze regenmeter (ja, wij komen oorspronkelijk van het platteland en dan is deze meter een bij het gezin horend iets!) gaf aan dat wij gistermiddag en -avond 25 mm regen ontvingen. Het kwam soms met 'pijpestelen' neer, gelukkig niet de hele tijd, en het werd weer afgewisseld met een gestaag neervallend en soms neerplensend water. Al met al vond ik het niet hinderlijk. Voor ons tuintje kwam de regen zeer gewenst, voor de gracht vóór ons huis nog veel meer gewenst, kortom ik had dus geen reden tot klagen!

Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik toen niet gedacht heb aan al die mensen die in zomerkleren (of nog minder...) onderweg waren en zoals het leek verrast werden (hebben jullie geen 'buienradar'?). Ook heb ik niet gedacht aan die meneer die, in driedelig zwart in de stromende regen stond te wachten bij een bushalte in Apeldoorn, een bushalte zonder enige overkapping (hij was al verdrietig en toen kwam het natte pak en natte sokken er ook nog overheen schreef hij 's avonds op een Social Medium!).
Waar ik wel aan gedacht heb toen het zo regende: wat toch ontzettend spijtig dat in onze woonomgeving de bakken water die vallen in het riool terecht komen en afgevoerd worden terwijl wij in onze Kasteelgracht nog zeker 50 cm (!) verhoging van het waterpeil nodig hebben! Ik heb ook gedacht aan het Bestuur van het Waterschap Veluwe die maar niet met oplossingen hiervoor over de brug komt en misschien wel net doet alsof ze van niets weet.... Kwamen ze maar even een keer kijken: zien zegt meer dan praten! Mijn gedachten waren toen niet al te prettig! Toen ben ik maar niet verder gaan denken en ik heb de beelden van de wateroverlast op de t.v. gezien... Dat was soms hilarisch, soms ook triest! Trouwens, de Kasteelgracht is ook triest! Dat is mijn mening, het hoeft natuurlijk niet die van u te zijn.   

Verzenden van grote bestanden via internet…

Soms een probleem voor de computergebruiker

Soms wil of moet je wel eens een groot bestand verzenden aan familie, vrienden, kennissen enz. Persoonlijk denk hier met name aan de basisbestanden die je gebruikt voor het maken van videofilms (mpg's). Al gauw zijn dat soort bestanden honderden MB’s groot. Je kunt ze dan niet even per email toezenden want maar al te vaak mag een bijlage niet meer dan 5MB, of evt. 25MB (bij bv. Gmail) zijn.
Er zijn instanties/instellingen die via hun websites de helpende hand bieden. Vaak kun je daar, omdat het gebruik van het programma gratis is, een bestand van maximaal 100 MB verzenden. Wil je toch grotere bestanden verzenden, dan moet je een betaald account nemen.

Ik kreeg het verzoek om een Mpg-bestand toe te zenden, een video-compilatie. Normaliter brand ik die bestanden op een dvd en dan gaat de dvd naar de belanghebbende. Hier ging het om één bestand van ruim 11 minuten film en een grootte van ruim 500 MB.
Om het bestand toe te zenden had ik al wat dingen uitgeprobeerd: het bestand verkleinen en dus onduidelijker beelden, het bestand inkorten, enz. Ik had nog niet dé oplossing gevonden. Toen, het moest schijnbaar zo zijn, tipte de ontvanger me. Hij wees me op de website www.wetransfer.com. Ik ging op de website kijken en eureka!