Al Qaida… wie of wat is dat?

Met wortel en al uitroeien of zijn het wereldverbeteraars?

Na de bomaanslag in Oslo vandaag werd aanvankelijk als mogelijke dader(s) de naam van Al Qaida genoemd. Op dit moment is dit echter nog niet zeker!  Of het noemen van Al Qaida als dader(s) terecht is laat ik maar even rusten, ik ben feitelijk de laatste die daar een goed oordeel over kan geven. *) Wat voor mij nu wel belangrijk is, is de vraag wie en wat Al Qaida is. De naamsaanduiding is bekend, dat het terroristen zijn denk ik ook, maar is dat wel zeker?  Daarom ben ik maar een gaan zoeken in WikipediA, de online encyclopedie. Deze geeft heel wat informatie, lees zelf maar:

Al Qaida, eigenlijk geschreven als: Al Qaeda (القاعدة in het Arabisch (al-Qā‘idah), letterlijk de leiders) is een islamitische paramilitaire beweging die door velen wordt beschouwd als een terroristische organisatie. Al Qaida opereert meer als een netwerk dan als een organisatie, de organisatie voert zelf terroristische aanslagen uit, maar verleent ook diensten (zoals logistieke ondersteuning en training) aan andere terreurorganisaties. Sinds de aanslagen op 11 september 2001 in onder andere New York wordt de organisatie in de meeste westerse landen en in India door de verschillende overheden als terroristische organisatie bestempeld. De Europese Commissie heeft Al Qaida niet als terroristische organisatie gekwalificeerd, individuele Europese landen hebben Al Qaida daarentegen wel op de lijst van terroristische organisaties gezet - ook Nederland.

Ik ben heel wat kennis rijker geworden over deze organisatie. Het bovenstaande is nog maar een klein deel van wat er zoal te lezen is. Ik heb dat gelezen, of alles juist is laat ik maar in het  midden. Het is aan u/jou om zelf ook eens te gaan zoeken!

Dit is het het adres van WikipediaA:    http://nl.wikipedia.org/wiki/Al_Qaida

*) om 23:00 uur werd op de radio meegedeeld dat volgens de Noorse autoriteiten het bijna zeker is dat Al Qaida niet verantwoordelijk is voor de aanslag in Oslo. Waarvan akte! 

Laat eens van je horen…

Wie zijn de lezers

Het is leuk om te weten wie mijn lezers zijn. Je kunt me informeren door een reactie op dit bericht te geven. Dat doe je door op “reacties” te klikken; zie hieronder:

Er komt een vervolgscherm, daar type je als je dat wilt een bericht/reactie in het betreffende tekstvak, daarna ga je verder met het aanklikken van “Naam/URL” en type je je naam in. Vervolgens neem je letters van "woordverificatie" over waarna je klikt op "Reactie Publiceren".

Zie de afbeelding hieronder.

 

Voor de 'medewerking' mijn hartelijke dank.
Voor alle duidelijkheid: het laten weten wie je bent is geheel vrijblijvend!

Jeugdzorg… een grote zorg in Nederland!

Onderzoek naar Jeugdzorg is gewenst

Met stijgende verbazing en ergernis heb ik gisteravond gekeken naar de documentaire “Lost Mother” van Margit Baloghs. Het was in de televisie-uitzending Hollands Doc. om 22:45 uur op Ned. 2. De verbazing en ergernis betrof niet de documentaire (die vond ik erg goed en gepast en goed registrerend), verre van dat zelfs. Het betrof het optreden van Jeugdzorg (Rotterdam, veronderstel ik). Hoofdpersoon in de documentaire is moeder Nel die het gezin met 9 kinderen (!) bijeen probeert te houden. Ze krijgt daarbij hulp/medewerking van Jeugdzorg, dat blijkt echter steeds meer op tegenwerking. Dat zelfs de advocate van Nel (Mevrouw mr. drs. Dijkstra uit Vlaardingen) op enig moment zegt dat Jeugdzorg onwaarheden in de rapporten zet dan wel feiten verdraait of weglaat, zegt wel genoeg over deze instantie! Ook de directeur van de basisschool van de kinderen zegt dit! Ik bleef zitten met een rot gevoel over Jeugdzorg.

Het gevolg er van was dat ik eens ging zoeken wat Jeugdzorg eigenlijk doet of moet doen enz. 

Dit was een resultaat:

Bureau Jeugdzorg
Bureau Jeugdzorg (BJZ) geldt in Nederland als de toegangspoort voor de gehele jeugdzorg. Het is een stichting waarvan de belangrijkste wettelijke taken zijn: indicatiestelling, uitvoering van jeugdbeschermingsmaatregels en jeuddreclassering. Het belang van het kind staat daarbij centraal. Althans, dat is het uitgangspunt.

Medewerkers
De medewerkers van BJZ beoordelen elk verzoek om hulp en indien nodig ondernemen ze ongevraagd actie. Ze stellen vast welke zorg in een concrete situatie nodig is. Ze begeleiden kinderen, jongeren en ouders of verwijzen hen door naar andere hulpverleners. Dat daarin wel eens wat fout gaat, blijkt uit …. (een/JLa)  zaak die tot aan de Hoge Raad werd uitgevochten (en waar BJZ volledig in het ongelijk werd gesteld/JLa).

Ga ik af op wat ik in de uitzending zag, dan heb ik geen hoge pet op van Jeugdzorg. Er zal heus wel goed werk worden verricht, dat geloof ik graag. Echter: dat is ook de taak van Jeugdzorg, daar worden ze voor betaald, dus dat is normaal!  In elk beroep worden er wel eens een fouten gemaakt… dat is spijtig, ze kunnen worden hersteld. Bij Jeugdzorg maakt men ook fouten, al geeft men dat schijnbaar niet graag toe! Het gevolg is dat daardoor ook foute beslissingen worden genomen: een rechter of een andere instantie neemt geen juiste beslissing als het advies van Jeugdzorg niet klopt of onwaarheden bevat. Overigens is het al langer bekend dat Jeugdzorg (soms) ernstige fouten maakt,  lees de kranten maar! Nu ik de documentaire heb gezien is mijn indruk over de correctheid en deskundigheid van de instelling danig aangetast! Wat een instelling, je moet er als ouders tegen op zien dat je er mee te maken krijgt. Er zal veel goed gaan, er gaat echter ook veel fout en dat gaat dan, denk ik, ten koste van de kinderen. Ik heb een stille hoop dat veel parlementariërs de uitzending hebben gezien, en dat zij er wat zullen doen! Het is in het verleden al eerder gezegd dat Jeugdzorg eens danig onderzocht moet worden op deskundigheid en professionaliteit. Nu weet ik het ook: hoe eerder hoe beter!

Sociale Media en relatiebeding…

Sociale Media zijn zakelijk interessant, maar ook gevaarlijk!

In een plaatselijk verschijnend huis-aan-huisblad las ik in een advertentie van een advocaten-praktijk een interessant item over een relatiebeding en het hebben van contacten via Sociale Media. Hoewel dit in principe alleen van toepassing is op mensen die werken, vond ik het belangrijk genoeg om hier ook op te nemen. Ik weet dat er onder de lezers zijn die niet meer in een arbeidsverhouding werkzaam zijn. Andere lezers zijn dat (nog) wel, voor met name hen kan dit stukje van belang zijn, voor de anderen is het wellicht interessant om te weten…

De integrale tekst van de advertentie was:

De vraag die steeds vaker rijst is of het hebben van contact via Linkedin of een ander sociaal netwerk in strijd is met een relatiebeding. Dat zal niet altijd zo zijn, maar een eerste uitspraak hierover in maart dit jaar bewijst dat het wel kan.

Wanneer een werknemer zijn profiel aanpast vanwege een nieuwe baan, ontvangen zijn Linkedin contacten hiervan automatisch bericht. Dit is niet in strijd met een relatiebeding omdat de werknemer zelf geen bericht verstuurt.

In de hierboven genoemde uit­spraak ging het om een werknemer die na het einde van zijn dienstverband voor het eerst een Linkedin uitnodiging doet aan een relatie van de ex-werkgever. De werknemer en werkgever waren bij het einde van het dienstverband een relatiebeding overeengekomen dat was beperkt tot een vijftal relaties en dat elk contact in de ruimste zin van het woord verbood. Uit de uitspraak blijkt dat een uitnodiging via Linkedin valt onder een dergelijk relatiebeding. Dit kan anders worden als de inhoud van het relatiebeding anders is en het bijvoorbeeld gaat om een bericht aan alle Linkedin relaties van de werknemer waartoe ook een aantal zakelijke relaties van de ex-werkgever behoren. Sociale Media zijn dus zakelijk interessant, maar ook gevaarlijk.

Uit het vorenstaande blijkt duidelijk dat het oppassen is. Bij verandering van werkgever kan het dus zinvol zijn om ook hier goede aandacht aan te schenken, desnoods voor advies een arbeidsrecht-advocaat en/of de vakbond inschakelen.

Betalen voor nieuws…?

Betalen voor nieuws? Dat is toch gratis?

Het aantal abonnees van kranten schijnt af te nemen. Daardoor zullen de kranten minder inkomsten genereren. Dus gaat men op zoek naar andere mogelijkheden om toch maar aan financiële middelen te komen. Op zich is daar niets mis mee, zelfs ook wel begrijpelijk. Als ik het goed begrijp is het Nederlands Dagblad de eerste krant die de artikelen op internet tegen betaling laat lezen. Ik ben zo vrij geweest om de aankondiging letterlijk over te nemen, er van uitgaande dat er geen auteursrecht op dit artikel ligt.

Het N.D. schrijft op de website: 

   

Betalen voor nieuws? Dat is toch gratis?

Dat zou mooi zijn, maar het is niet zo. Nieuws heeft waarde. Vanwege de inhoud. En omdat de verwerking, uitleg en duiding van het nieuws gebeurt door professionele journalisten.

Als eerste krant in Nederland heeft het Nederlands Dagblad besloten een kleine vergoeding te vragen voor artikelen die via internet worden aangeboden. Lezen via internet is nu vaak gratis. Maar de opkomst van het digitaal lezen en de investeringen die daarmee gepaard gaan, maken dat uitgevers op zoek moeten naar nieuwe verdienmodellen. Gratis is simpelweg niet vol te houden, zelfs niet met de verkoop van advertenties.

Wij bewegen ons als christelijke nieuwsorganisatie in een kleine markt. Onze redacteuren maken unieke en spraakmakende verhalen. Wij vinden dat ons nieuws en onze achtergrondverhalen, analyses en opinieartikelen de moeite waard zijn om voor te betalen.

Tot zover het artikel, wilt u meer lezen ga dan naar www.ND.nl. Hier kan ik nog melden dat de prijzen variëren: soms is een artikel gratis, voor andere artikelen moet je € 0,10 tot € 0,95 betalen. Wil je een hele dag vrij rondstruinen in de digitale krant dan kost je dat € 1,50. De betalingsmogelijkheden staan in de krant vermeld.

Ik blijf de site bezoeken en kijk wel wat ik tegenkom…. Is het na verloop van tijd niet meer interessant om gratis nieuws te krijgen, dan zijn er nog wel andere kranten. 

Overigens bij andere kranten, o.a. bij Trouw, bespeur ik ook dat men niet zo vrijgevig meer is. Dat zal ongetwijfeld verband houden met auteursrechten. Bij diverse kranten moet je in principe betalen voor het overnemen van tekst… dat kan behoorlijk in de papieren lopen. Op zich heb ik daar voor wel begrip: uiteindelijk hebben de schrijvers/auteurs arbeid verricht. Of zij per geschreven artikel, per A-4 of per letter betaald worden is mij niet bekend. Ik betaal abonnementsgeld voor Trouw, en ook niet zo weinig!, om dan ook nog te betalen voor het letterlijk overnemen van artikelen gaat mij toch echt té ver!

Maar ja, dat is mijn mening en hoeft dus niet de uwe te zijn. 

Bezuinigingen...

Het is maar met welke bril je het bekijkt!

De oppositie en de coalitie zijn ieder op de eigen wijze bezig met de bezuinigingen die al dan niet doorgevoerd moeten worden. De beschuldigingen over en weer zijn niet van de lucht.  De oppositie denkt dat het kabinet bezuinigt uit hebberigheid, uit een soort gierigheid. Dat zegt de coalitie althans. Ik heb dat persoonlijk nooit zo aangevoeld en gehoord. Echter: wat ik wel weet is dat onze overheid per dag tachtig miljoen euro méér uitgeeft dan er binnenkomt. Per dag!

Als je als privé-persoon of als huishouding of als bedrijf meer uitgeeft dan er binnen komt, dan gaat het fout! Binnen de kortste tijd staat de deurwaarder op de stoep.  Bij de overheid gaat dat anders. Daar kan men tijden door gaan met het uitgeven… ook al weet men dat er uiteindelijk een gigantisch gat komt! Amerika is daar een voorbeeld van! Vriend en vijand daar zijn het er over eens dat er iets moet gebeuren: de republikeinen en de democraten willen ieder voor zich niet de kar gaan trekken want dat kost stemmen! Terwijl je weet dat er iets moet gebeuren, gaat men partijbelang boven het landsbelang stellen.

Overigens: we hoeven niet naar Amerika te kijken; Griekenland, Ierland, Portugal, Italië is dichterbij. Ook in ons land zijn er begrijp ik uit de reacties in de diverse kranten en websites nog steeds mensen die geloven dat ‘het wel meevalt’. Opvallend vind ik wel dat deze mensen voor het overgrote deel te vinden zijn in de gelederen van de oppositie en ook nog wat bij de volgelingen van Geert Wilders.
Misschien komt het verstand nog wel, dat is mijn mening en hoeft dus niet de uwe te zijn!

Sociale Media… is het een hype?

Waarom ook ik mee doe

Op de televisie, voor de radio, in de krant en ook in gesprekken met anderen valt de uitdrukking "Sociale Media" regelmatig. Omdat ik inmiddels ook gebruik maak van deze media kreeg ik van een aantal familieleden en vrienden vragen hierover. Om een antwoord te kunnen geven bezocht ik WikipediaA, de online encyclopedie; deze zegt over Sociale Media het volgende:

-----

Social media of sociale media is een verzamelbegrip voor online platformen waar de gebruikers, zonder of met minimale tussenkomst van een professionele redactie, de inhoud verzorgen. Tevens is er sprake van interactie en dialoog tussen de gebruikers onderling. De Engelse term social media is ook in het Nederlandse taalgebied gangbaar. Kaplan en Haenlein bepalen social media zoals "een groep internetapplicaties die gebruikmaken van de ideologie en de technologie van Web 2.0 en de creatieve uitwisseling van User Generated Content". Onder de noemer social media worden onder andere weblogs, fora, sociale netwerken als Hyves, Facebook en LinkedIn en diensten als Twitter geschaard.

Via deze media delen mensen verhalen, kennis en ervaringen. Dit doen zij door zelf berichten te publiceren of door gebruik te maken van ingebouwde reactiemogelijkheden. Denk hierbij aan weblogs, waar lezers reacties kunnen achterlaten via een reactieformulier of middels trackbacks.

Geschiedenis

Het is onduidelijk wie de term 'social media' voor het eerst heeft geclaimd. Omdat er nog altijd onenigheid is over de exacte definitie is het moeilijk een overzicht te geven van de ontwikkeling van social media. Dit overzicht is logischerwijs sterk afhankelijk van de gebruikte definitie. Van de meest bekende vorm van social media, social networking sites, is meer bekend. Het eerste significante (online) social network was Six Degrees, dat in 1997 ontstond.

De Nederlander Ramon Stoppelenburg reisde van 2001 tot 2003 dankzij zijn blog als eerste persoon ooit gratis de wereld rond, zonder zelf een cent uit te geven. Zijn website was daarbij zijn profiel waarmee hij een eigen noodzakelijk netwerk (van online aangeboden logeeradressen) creëerde. Dit maakte Stoppelenburg een van de eersten die op een sociale manier en effectief gebruikmaakte van online media.”

-----