Posts tonen met het label kleinkinderen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kleinkinderen. Alle posts tonen

zaterdag 23 juni 2012

Zie, wat een rijkdom…!

Dat zou mijn moeder gezegd kunnen hebben

Vorige week zaterdag waren onze kinderen met hun partners en de kleinkinderen op bezoek. Ik was die dag jarig en dat vierden we met uiteraard een hapje en een drankje. Een leuke bijkomstigheid was dat we als grootouders alle kleinkinderen zagen. Gelijktijdig gebeurt dat niet zo vaak. Apeldoorn en Den Haag is toch echt even te ver om met kinderen achter in de auto zo maar ‘even’ op bezoek te gaan. Immers, na een kwartiertje rijden: ‘Zijn we er al bijna?’ enz.

Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om de vijf kleinkinderen samen op de foto te zetten. Toen Tiny en ik de foto’s bekeken moest ik aan mijn moeder denken. Ze zei, heel lang geleden, toen ze ’s avonds naar bed gingen en nog even bij de (op één na) slapende kinderen keken, tegen mijn vader: “zie, wat een rijkdom… dit is méér waard dan geld”.

Zo voelen Tiny en ik het ook aan. We zijn blij met onze kinderen en hun partners én met onze kleinkinderen en we voelen ons rijk! 

Wat een rijkdom, we hopen dat we daar nog heel lang van kunnen en mogen genieten.


16-06-2012:  Van links naar rechts: Anna-Giulia, Suzanne, Sophie-Carmen, Marleen en Mats.

maandag 12 maart 2012

Wij zijn weer opa en oma geworden…!

Na vier kleindochters nu een kleinzoon

Op 10 maart jl., (om 23:27 uur volgens zoon René), is Mats Christian geboren in het Bronovo-ziekenhuis te Den Haag. We wisten dat het niet lang meer zou duren, echter dat het zo vlug zou komen…

We waren ’s middags in Groningen om met een grote vriendengroep de 70e verjaardag van een vriendin met o.a. een hapje en drankje te vieren. Er was bij ons aanvankelijk twijfel om te gaan: de geboorte was verwacht op 7 maart, het zou dus eigenlijk elk moment kunnen gebeuren! Onze zoon had regelmatig sms-overleg met zijn moeder: ’t is niet te zeggen wanneer hij komt… Wij dus op naar Groningen, mobieltje ‘aan’ en regelmatig even kijken. Geen nieuws!
Om acht uur ’s avonds waren we weer terug in Apeldoorn. De rest van de avond maar wat praten, lezen en t.v. gekeken.

Totdat, nou ja… we wisten inmiddels dat schoondochter Saskia en zoon René in het ziekenhuis waren: we bleven op en waren best gespannen. Totdat zoon ons belde en vertelde dat we weer oma en opa waren geworden, nu van een kleinzoon.
We zijn toen maar gaan slapen, ook al ging dat wel anders dan normaal. Heel wat gedachten gingen door ons heen. We waren blij dat de zwangerschap geëindigd was met een vlotte geboorte. Met onze kinderen zijn we blij en dankbaar met de geboorte van onze eerste kleinzoon.

Zondag 11 maart zijn we uiteraard naar Den Haag gegaan. Saskia en René met Mats Christian waren in de loop van de morgen vanuit het ziekenhuis naar huis vertrokken. Daar hebben wij het nieuwste familielid bewonderd enz.; de beide zussen waren ook blij met hun broertje. Naderhand kwamen ook andere familieleden uit Apeldoorn en Den Haag acte de presance geven…

’s Avonds, weer thuis hebben we nog heel wat nagepraat, dat zal duidelijk zijn. Met een blij gevoel zijn we gaan slapen!

11-03-2012    Grootvader en kleinzoon