Het komt vaker voor dan ik dacht
Kinderen pesten en plagen elkaar. Dat hoort bij het groot-worden zeggen ‘deskundigen’. Of dat zo is betwijfel ik. Pesten en plagen is van alle tijd en het is ook niet gebonden aan leeftijd. Dus het is ook niet beperkt tot kinderen. Was dat maar zo, dan was er wellicht nog wat aan te doen.
Kinderen worden ouder, via puber worden ze uiteindelijk volwassen. Het pesten en plagen hebben ze in de loop der jaren (wat) afgeleerd. Een beetje blijft natuurlijk over, misschien zelfs iets meer dan een beetje.
Pesten en plagen was en is soms leuk… voor degene die het doet tenminste. Hij of zij die geplaagd of gepest wordt denkt er anders over!
Pesten en plagen gebeurt in de regel met de mond, soms ook door gedrag en houding. De mond en handen en of voeten worden af en toe gebruikt. Vecht-partijtjes komen ook voor. Dat was in mijn jeugd normaal… je liet je immers niet alles gezeggen of je liet je ook niet links-liggen! Of meisjes en jongens in dat opzicht gelijk zijn weet ik niet zeker, ik weet wel dat vroeger meisjes soms op heel geniepige wijze elkaar dwars zaten, elkaar gingen negeren. Bij jongens ging het af en toe anders: even flink op elkaar inbeuken, en je wist waar hij en jij stond.
Ouderen pesten elkaar ook werd onlangs op radio en tv. gemeld. Ze vervelen zich en hebben dus de tijd om dat te doen… Hebben jongeren ook de tijd?
Tegenwoordig is er een manier om elkaar te pesten die zijn weerga niet kent… Dat komt heb ik begrepen nauwelijks bij ouderen voor… ook wel logisch, denk ik!
Het elkaar pesten en plagen door kinderen heeft een grote vlucht genomen sinds zij op de computer en de mobiel thuis zijn. Ik heb geen kleine kinderen meer, dus ik merk het niet dagelijks. Wel heb ik kleinkinderen, dus ik blijf geïnteresseerd in wat ze meemaken en in de wereld waarin zij leven. Ik hoor wel eens wat en ik struin wel eens rond op internet. Ik ben geschrokken!
Geschrokken wat ik zoal lees, googel maar eens met “computerpesten”.
Wat een geluk dat er inmiddels, misschien al wel jaren, meldpunten zijn waar pesterijen via de computer gemeld kunnen worden. Het zou niet nodig moeten zijn, maar ja!
Ik weet dat een familielid en lezer van mijn blog wetenschappelijk bezig is met het gedrag van kinderen (en volwassenen). Daarbij is het pesten en plagen ook een belangrijk aandachtspunt. Dat is het nog want ik las op de website van de betreffende universiteit dat hij nog steeds colleges hierover geeft. Ik denk dat het goed is dat er meldpunten zijn, dat er aandacht aan wordt geschonken, dat ouders letten op wat hun kinderen doen.
Ik hoop dat mijn kleinkinderen geen hinder van (computer-)pesterij en plagerij zullen ondervinden én het zelf ook niet zullen doen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten