Waarom ik donateur ben van 'Hartpatienten Nederland' en niet meer van 'De Hartstichting'.
Veel is er destijds te doen geweest over De Hartstichting die riante salarissen zou uitbetalen aan directie en andere medewerkers en die twijfelachtige uitgaven deed. Verontwaardigde donateurs maakten hun ongenoegen kenbaar in kranten, én beëindigden hun donatie aan de Stichting. Dat alles mede naar aanleiding van een artikel in Trouw en publicaties in andere kranten.
Ik moest daaraan denken toen ik onlangs op de website van de Hartpatienten Nederland daar ook weer iets over las. Ik vond het zo belangrijk én lezens-waardig dat ik het artikel van Hartpatienten Nederland integraal heb overgenomen. Na enige 'nadenktijd' heb ik besloten om tot publicatie over te gaan.
Hier volgt het artikel:
De Hartstichting - niet te verwarren met Goede Doelen
Sinds medisch directeur Volkert Manger Cats van de Hartstichting, cardioloog van origine, zijn organisatie aan de rand van de spreekwoordelijke afgrond bracht, is de belangstelling voor deze zogenaamde Goede Doelen Club breder dan uitsluitend de cardiologische gemeenschap, van pakweg 800 vakmensen. Volkert Manger Cats ging er bij zijn afvloeiing, zonder ook maar een smetje van gene, met enige tonnen geld van tussen. Recht of geen recht, de Hartstichting en hij desavoueerden daarmee de vele gulle gevers, met name de moeders met kinderen die zich jaarlijks aan een Collectebus vastknopen. De Hartstichting maakte door hopeloos mismanagement stuk wat corporate campagnes in geen 20 jaar meer kunnen goedmaken. Cardiologen zijn ook geen zakenmensen, toegegeven.
Hoe Goed is hedentendage dat Goede Doel, dat de Hartstichting van ooit was?
De Nederlandse Hartstichting is met 3.500 m2 de grootste huurder van ExtraVerde. "Met de nieuwe huisvesting intensiveren wij het contact met de patiënt en het publiek" aldus Hans Stam, directeur Nederlandse Hartstichting. "Kantoor ExtraVerde is uitzonderlijk duurzaam" aldus Coen van Oostrom, CEO van OVG Projectontwikkeling. Dat de Nederlandse Hartstichting zich hiertoe aangetrokken voelt, vindt Van Oostrom logisch: "Die uitzonderlijke gedrevenheid kenmerkt ook de Nederlandse Hartstichting in haar strijd tegen hart- en vaatziekten".
Architectenbureau Meyer en Van Schooten is verantwoordelijk voor het duurzame ontwerp en er samen met OVG in geslaagd voor dit kantoor, als eerste in Nederland, een BREEAM Excellent ontwerpcertificaat in ontvangst te mogen nemen. Zo heeft het gebouw onder meer een warmte- en koudeopslag, mossedum dak, een atrium, waterbesparende maatregelen voor de toiletvoorzieningen en hightech installaties.
De transactie is tot stand gekomen in nauwe samenwerking met Gemeente Den Haag, Dura Vermeer en ABN AMRO Bank Real Estate Finance. De Nederlandse Hartstichting werd geadviseerd door Fakton, 3Stone Real Estate en CVO Group.
De Hartstichting vermeldt nergens in de collecte, dat ingezamelde gelden geheel ten goede komen aan de wetenschap. De conclusie kan stilaan geen andere zijn, dan dat de Hartstichting de wetenschap steeds minder als hoofdtaak ziet. Waarom lift de Hartstichting dan mee, op de rug van cardiologen en cardiothoracaal-chirurgen die de ganse dag in de vaten staan te poeren?
De Hartstichting ziet zichzelf als een hulpverlenende instantie. De organisatie van de Hartstichting is geheel volgens dit hulpmodel opgetuigd, met een mooi kantoor, met een olympisch organogram, pallets vol voorlichters, hordes communicatie-mensen, fondsenwerving-wervers, collectebus-tel-Pieten, collectebus-inhoud-tel-Pieten en met directeur Hans Stam als vleesgeworden Sinterklaas, biochemicus van origine.
De Hartstichting verklaarde vorige week, omdat de ranking van de Hartstichting, in TROUW gepubliceerd, wat tegenviel, 20-ste plek, dat elke EURO die de Hartstichting aan wetenschap uitgeeft tot een besparing van 14 EURO leidt voor onze Nederlandse gemeenschap. Wat een weldoener is die Stam, eigenlijk. Briljanter haast dan erkende dotteraars als Jan Piek, Rob de Winter, Jacques Koolen, Hans Bonnier, Wouter Jukema, Jan Piek en Jur ten Berg, briljanter dan vaatchirurgen als Frans Moll (UMCU) en Jan-Grandjean (MS Twente). Zij, werkvolk, zijn in de duurbetaalde Haagse PR-campagne vermalen tot marginale prutsers die de goeie God moeten danken dat de Hartstichting Nederland een beetje fatsoenlijk regeert.
De Hartstichting is een apparaat van roofridders uit Den Haag. Een Club die de achting voor EUROOTJES van gewone mensen is verloren. Die zichzelf verheven heeft boven de cardiologie, het specialistisch basis-métier. En die daarmee het imago bezoedelt van de Nederlandse Cardiologie.
Therapie:
1) Stop de inflatie en schrap de Hartstichting, vooral als u telebankiert en uw faut pas zich automatisch voltrekt.
2) Moeders, houdt u kinderen voortaan binnen ( gelijk ik ook het omgekeerde zou willen adviseren).
3) Rechtstreeks gelden storten op de Bankrekeningen van de Cardiologie-Afdelingen in de Academische Centra die wél interesse hebben in de voortgang van de geneeskunde. De rekeningen worden binnenkort gepubliceerd.
4) Als u iets wilt doen voor het Goede Doel, lees dan in TROUW, aan de hand van hoeder Joop Bouma, niet altijd mijn voorbeeld, maar wel een linkse rechtuit-rakker, wat wel Goede Doelen zijn. Bijvoorbeeld Hartpatiënten Nederland. Die Club staat in het spreekwoordelijke linkerrijtje. Tot onbegrip van Stam. Terwijl de Hartstichting zal moeten vechten tegen verdere degradatie.
Wilt u reageren? Dat kan vertrouwelijk. Mail naar jvanoverveld@hartpatienten.nl
Deze column verscheen eerder op Eurite Eurin door Jan van der Kroon, journalist.
Tot zover het artikel op de website van Hartpatienten Nederland. Wilt u het zelf ook lezen op de website?
Mijn donatie aan de Nederlandse Hartstichting heb ik beëindigd; ik ben zoals velen met mij inmiddels donateur geworden van Hartpatienten Nederland...!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten